Arne Verduyn zit momenteel in de examens. Hij studeert industrieel ingenieur chemie en zit op kot in Gent, maar blokken doet hij liever met zijn vrienden in het OC van Aalbeke. Je moet al enkele rare kronkels in het hoofd hebben om chemie te studeren, zal menigen denken voor wie scheikunde als voor zovelen Chinees is.

Die rare kronkels op zijn hoofd, dat is iets anders, dat zijn dreadlocks. Mijn ene oma zegt "Heb je nog altijd van die worsten in je haar? En mijn pa is jaloers. Hij is altijd in het leger geweest en daar moest hij kort haar hebben."

Arne is altijd gefascineerd geweest door deeltjes, stoffen en atomen, en door wat temperatuur, licht en trillingen allemaal vermogen. Hij heeft het ook voor trillingen van een ander soort. Muziek. En ja, het mag hard gaan. Ooit hoopt hij met zijn band de zaal van De Kreun te vullen. En als hij nog groter mag dromen, dan misschien nog liever de AB. "We spelen vooral voor de leute, maar het zou natuurlijk leuk zijn mochten we iets met die muziek kunnen doen." En daarvoor kijkt hij vol bewondering naar mensen als Brent Vanneste die erin geslaagd zijn om van musiceren hun beroep te maken.

Wat hij met zijn chemische zal doen, daar is hij nog niet uit. Eigenlijk zou hij ook wel graag lesgeven. Want de dingen uitleggen aan jonge mensen, dat heeft hij altijd graag gedaan. Arne is niet toevallig jaren chiroleider geweest. In zijn Aalbeke. "Als ik moet zeggen van waar ik ben, zeg ik Kortrijk, maar eigenlijk ben ik van Aalbeke", lacht hij.