Barbara Ostyn, Christophe Keirsbilck en Jan Tyvaert, de drie vennoten van architectenbureau 3ARCHITECTEN, stralen wanneer ze in een nog kale Sint-Jozefskerk hun nieuwe kantoor voorstellen. Tegen het voorjaar van 2020 moet de vroegere kerk volledig omgevormd zijn tot hun nieuwe werkomgeving. Maar tegelijk zal het een plaats blijven waar de lokale gemeenschap elkaar kan blijven ontmoeten.
...

Barbara Ostyn, Christophe Keirsbilck en Jan Tyvaert, de drie vennoten van architectenbureau 3ARCHITECTEN, stralen wanneer ze in een nog kale Sint-Jozefskerk hun nieuwe kantoor voorstellen. Tegen het voorjaar van 2020 moet de vroegere kerk volledig omgevormd zijn tot hun nieuwe werkomgeving. Maar tegelijk zal het een plaats blijven waar de lokale gemeenschap elkaar kan blijven ontmoeten.De Sint-Jozefskerk werd in 1952 ingezegend als gebedshuis tussen het Motjepark en het havengebied. De kerk en bijhorende wijk waren het resultaat van de heropbouw van Roeselare na de Tweede Wereldoorlog. Na 64 jaar dienst werd ze, gezien de terugval van de kerkgang in het algemeen, op 1 januari 2016 onttrokken aan de eredienst. De Sint-Jozefs- en Onze-Lieve-Vrouweparochie werden samengevoegd en de kerkfabriek van Sint-Jozef maakte de overstap naar die van Onze-Lieve-Vrouw. De Sint-Jozefskerk is een van de weinige kerken waarvan de voordeur zuidelijk gericht is."Dat is meteen een van de redenen waarom we aan de kant van het plein met een grote glaspartij zullen werken", zegt vennoot Jan Tyvaert. "Er zal veel zonlicht binnenvallen en we willen daar optimaal gebruik van maken. Ook in beide uitspringende zijbeuken zal glas de dominerende factor zijn. We willen de kerk niet alleen letterlijk openstellen voor de buurt maar ook architecturaal. Met 3ARCHITECTEN zijn we in 2005 begonnen met een kantoor in de Mandellaan en in oktober 2011 zijn we verhuisd naar de Zwaaikomstraat. Nu zullen we in deze vroegere kerk een mooie en aangename werkruimte inrichten voor onze 24 mensen.""De grootste uitdaging lag misschien in het feit dat we van deze kerk ook een ontmoetingsplaats willen maken voor de lokale gemeenschap", neemt Christophe Keirsbilck over. "Zo willen we onze kantoren onderbrengen in het priesterkoor. Misschien voorzien we daar ook een bovenverdieping. Bedoeling is dat deze ruimte 's avonds kan afgesloten worden. In het schip van de kerk komen tekentafels, vergaderruimtes en gemeenschappelijke ruimtes, waar overleg zal gebeuren met onze klanten, net zoals dat nu het geval is in onze vergaderzalen. Maar na de werkuren zal het schip van de vroegere kerk gebruikt kunnen worden voor een koorrepetitie, een babyborrel, vergaderingen, yogales of een andere maatschappelijke gebeurtenis. We willen dit gebouw zo veel mogelijk afstemmen op de eerste betekenis ervan, namelijk een ontmoetingsplaats zijn. Maar we hebben ook afgesproken met de verkopers en met de stad dat hier geen feesten of fuiven komen, dat de toren behouden blijft en dat er een gemeenschapsruimte komt voor een vijftigtal personen.""Natuurlijk is de aanpassing van deze kerk een grote uitdaging", vertelt Barbara Ostyn. "We zitten nu in de studiefase, waarin we kijken naar aanpassingen, stabiliteit, akoestiek en nog meer ingrijpende veranderingen. Budgettair is het ook geen gemakkelijke oefening, maar we zijn ervan overtuigd dat het onze maatschappelijke plicht is om vrijgekomen gebouwen te hergebruiken. En daar horen ontwijde kerken uiteraard bij. We zullen heel veel elementen van vroeger behouden, zoals het klokje aan de sacristie, of de heiligenbeelden en het orgel. Ook het torenuurwerk en de torenklokken blijven en deze laatste zullen blijven luiden ook. De biechtstoelen verdwijnen vermoedelijk, net als de afbeeldingen van de kruisweg. Ook de akoestiek van het gebouw wordt aangepakt. Dat zal allemaal gebeuren met het grootste respect voor het gebouw zelf. Zelfs de kerkstoelen hebben we overgenomen. Het zijn stoelen van Obumex, dat eerst kerk- en schoolstoelen heeft gemaakt vooraleer over te stappen op andere ontwerpen."