"Ik studeerde Latijn-Wiskunde in Merksem (Antwerpen, red.) en overwoog eerst om de opleiding architectuur of burgerlijk ingenieur te volgen", vertelt Antoni. "Uiteindelijk besliste ik om tandheelkunde te gaan studeren. Na twee, drie jaar ging ik op zoek naar nog iets meer uitdaging."
...

"Ik studeerde Latijn-Wiskunde in Merksem (Antwerpen, red.) en overwoog eerst om de opleiding architectuur of burgerlijk ingenieur te volgen", vertelt Antoni. "Uiteindelijk besliste ik om tandheelkunde te gaan studeren. Na twee, drie jaar ging ik op zoek naar nog iets meer uitdaging.""Omdat algemene medische geneeskunde mij erg interesseerde, schreef ik me daarvoor in aan de KU Leuven. Nadat ik was afgestudeerd als tandarts en als arts heb ik me verder gespecialiseerd in de stomatologie en mond-, kaak- en aangezichtschirurgie in het UZ Leuven, in het Rijnstate ziekenhuis Arnhem en in het AZ Sint-Jan Brugge. Zo kreeg ik de kans om in de praktijk aan de slag te gaan met de nieuwste technieken en werkmethoden in de dento-alveolaire, implantologische, preprothetische en orthognatische chirurgie.""Ik leerde er werken met 3D virtuele planning voor oncologische behandelingen en reconstructies en intraoperatieve navigatie. Simultaan werken én studeren was soms hectisch, maar met goed timemanagement slaagde ik daar toch in. Ik heb er nooit spijt van gehad! Dankzij de praktijkervaring heb ik een beter inzicht gekregen in de mogelijkheden én de beperkingen van mijn beroep en van de technologie.""Het werkgebied is nu veel breder geworden dan pakweg 20 jaar geleden", stelt Antoni vast. "Alles is ook complexer geworden en niet meer alle behandelingen gebeuren via de eerstelijnszorg. Orthodontie en chirurgische ingrepen zijn nu geen uitzonderingen meer, maar heel gewoon. Via hun tandarts of soms via hun huisarts vinden mensen makkelijker de weg naar ons.""Vooral de laatste twee à drie jaar heeft de 3D-technologie zich in sneltreintempo ontwikkeld. Vroeger moesten we dikwijls belangrijke beslissingen nemen tijdens een operatie, nu kunnen we ons dankzij deze 3D-technieken al veel beter voorbereiden in het preoperatieve moment.""De communicatie met de patiënt verloopt ook vlotter als je vooraf via een 3D-simulatie kunt tonen hoe bijvoorbeeld zijn gezicht er zal uitzien na een kaakverplaatsing. De nieuwe technieken zijn trouwens niet langer het privilege van universitaire ziekenhuizen, maar zijn al stevig verankerd in regionale en lokale ziekenhuizen. Door de dagelijkse routine bouwen alle collega's steeds meer ervaring op."De wereld van de kaakchirurgie is relatief klein. "Vlaanderen telt een 150-tal kaakchirurgen", zegt Antoni. "We komen elkaar tegen op congressen, via bijscholingen. Via contact met collega's van AZ West hoorde ik dat er een vacature was voor een vierde collega. We werken allemaal op twee locaties: in Veurne en in het Jan Yperman Ziekenhuis in Ieper. Omdat de pendelafstand van Gent, waar ik woonde, te groot werd, ben ik verkast naar Diksmuide, dat centraal is gelegen.""Als kaakchirurg kunnen we sommige ingrepen uitvoeren met lokale verdoving. Zo trachten we dringende problemen te verhelpen, ook in deze moeilijke tijden", legt Antoni uit. "Door problemen niet te laten escaleren, voorkomen we dat patiënten uiteindelijk opgenomen moeten worden.""Dat betekent minder overbelasting van ziekenhuisbedden. Toch voelen ook wij de impact van corona. Door de tweede coronagolf werden bepaalde ingrepen al twee tot drie keer opgeschoven. Voor veel patiënten komt dat hard aan!"In zijn vrije tijd gaat Antoni graag zwemmen, en hij denkt ook aan een nieuwe uitdaging. "Beeldende kunst heeft me altijd geïnteresseerd, misschien wordt het wel fotografie", lacht Antoni De Mol. (MVO)