Annie Mestdagh zag in 1945 het levenslicht in de Kapellestraat in Meulebeke. Ze was de jongste telg in een gezin van vier kinderen. Annie volgde drie jaar humaniora aan het Heilig Familie instituut in Tielt en daarna nog eens vier jaar normaalschool aan dezelfde onderwijsinstelling. Ze studeerde af als lerares lager onderwijs.
...

Annie Mestdagh zag in 1945 het levenslicht in de Kapellestraat in Meulebeke. Ze was de jongste telg in een gezin van vier kinderen. Annie volgde drie jaar humaniora aan het Heilig Familie instituut in Tielt en daarna nog eens vier jaar normaalschool aan dezelfde onderwijsinstelling. Ze studeerde af als lerares lager onderwijs. In 1964 kon ze aan de slag in de Paandersschool in Meulebeke. "Een gelukkig toeval, want aanvankelijk mocht ik in Ruiselede aan de slag. Dankzij Thérèse Bouckaert, die op dat moment in de Paandersschool actief was maar dichter bij huis wilde les geven, kon ik met haar wisselen en mijn onderwijsloopbaan definitief starten. In die tijd waren er graadsklassen in de Paandersschool. Drie graadsklassen voor de jongens en drie voor de meisjes. Ik kwam terecht in de eerste graadsklas voor meisjes. Na enkele jaren kon ik les geven aan de leerlingen van het tweede leerjaar die ondertussen gemengd in klas zaten. De laatste vier jaren van mijn loopbaan gaf ik les aan de leerlingen van het eerste leerjaar", vertelt Annie.In 1968 trouwde Annie met Guido Devos die toen werkzaam was bij Siemens in Oostkamp. Het koppel vestigde zich in Meulebeke en woont nu in de Spichtenstraat."In 2000 kon ik op TBS (Ter Beschikking Stelling, red.) en kreeg ik een zee van vrije tijd in de schoot geworpen. Tijd dus om cursussen te volgen en me te storten op het vrijwilligerswerk", vervolgt Annie. "Na een reeks computercursussen volgde ik nog zes jaar kooklessen. Ondertussen was men ook binnen de parochiewerking op de hoogte van mijn vrije tijd. Het was Mariette Werniers, echtgenote van Marcel Roete, die me vroeg of ik interesse had om vormselcatechese te geven. Hoe kon ik weigeren? Enige tijd later kreeg ik de vraag van zuster Stefaan of ik deel wou uitmaken van het parochiaal team, want Maria Vanseveren en Gaston Vandekerckhove maakten graag plaats voor 'jonge' elementen. Zo groeide mijn aandeel binnen de parochiewerking gestaag. Ik werd lid van de parochieraad, daarna lid van de federale stuurgroep, ik was ondertussen lector, nam ook de permanentie waar op het parochiaal secretariaat en ging op bezoek bij zieke parochianen.""Ondertussen ging Guido op 65-jarige leeftijd met pensioen. Het gebeurde dat ik dan meer uithuizig was dan Guido (lacht), al is hij steeds de helpende hand bij onze zonen, Carl, Bert en Stijn, en de acht kleinkinderen. Ik beleef nog steeds een mooie tijd hier op onze parochie, die toegewijd is aan het Onbevlekt Hart van Maria. Ik heb alle pastoors gekend die De Paanders reeds rijk was: Jules Tolpe, Roger Vanduynslager, Antoon Stragier, Jozef Claerhout en nu Rudi De Smedt. Hierbij mag ik zeker onze diaken, Davy Verkest, niet vergeten. Nu is het vooral heerlijk genieten van wat de dag ons brengt. Ik lees graag de krant en heel wat romans, en kijk ook graag televisie. Onze kleinkinderen zijn natuurlijk onze oogappels", besluit Annie, die verder hoopt, samen met haar man, nog vele jaren van een goeie gezondheid te mogen genieten. (LB)