Ann Vermander herstelt vlag van oudstrijdersbond Merkem

Ann Vermander poseert met de vlag die ze helemaal met de hand heeft hersteld. © ACK
Redactie KW

De oudstrijdersbond van Merkem bezit al heel lang een unieke vlag die ze in 1927 van baron Pierre de Coninck de Merckem kreeg. 30 jaar geleden werd de vlag al eens hersteld maar na al die jaren was een nieuwe herstelbeurt dringend nodig. Ann Vermander, die een emotionele band met de vlag had, knapte dit werkje op.

“Een vlag die heel vaak wordt gebruikt in weer en wind ziet nogal wat af”, vertelt Daniël Pauwels. “Om onze vlag nog verder te kunnen gebruiken en ze ook voor de toekomst veilig te stellen, keek ik uit naar iemand die ze kon herstellen. En dat werd Ann Vermander.”

Ann woont in de Westbroekstraat in Merkem en is geboren en getogen in Merkem. Zij is getrouwd met Etienne Vandromme, moeder van Jeroen en Anneleen en oma van Josephine en Charlotte.

Opgevouwen in valiesje

“Van toen ik klein was, herinner ik mij dat mijn papa, Julien Vermander, bij plechtigheden in de kerk en overal waar er oud-strijdersherdenkingen waren, met die vlag stond. Voor mij was die vlag iets bijzonders. Mijn broers hadden vlaggen om in de jeugdvereniging de kunst van het vaandelzwaaien aan te leren en ik wou er ook een. De vlag van de oud-strijders was in mijn kinderogen de mooiste vlag die ik ooit zag maar ik mocht ze onder geen beding aanraken. De vlag zat altijd netjes opgevouwen in een valiesje en zelfs dat valiesje was voor mij verboden terrein”, mijmert Ann.

“Toen mijn vader overleed, nam iemand anders het van hem over en verhuisde de vlag. Toen ik hoorde dat ze aan herstelling toe was, heb ik geen seconde getwijfeld. Ik hou van handwerken en nu we toch in quarantaine moeten, had ik voldoende tijd om ze te herstellen. Terwijl ik de vlag herstelde, heb ik heel vaak aan mijn vader gedacht. Ik dacht bij mezelf ‘zie nu eens papa, ik mocht ze vroeger niet aanraken en nu zit ik ze toch maar te herstellen’. Het is een werkje dat ik met veel liefde heb gedaan.”

Monnikenwerk

De vlag was er behoorlijk slecht aan toe. “De letters, die met gouddraad waren geborduurd, waren niet meer leesbaar, de stukken langs de zijkant waar de vlaggenstok door moest, waren helemaal uitgesleten, veel stukken waren uitgerafeld, kortom het was meer dan nodig dat hieraan werd gewerkt”, verduidelijkt Ann.

“Alle herstellingen zijn volledig handwerk geweest, een monnikenwerk. Door de zware stof, die niet alleen dubbel is maar ook nog eens binnenin een soort versteviging heeft, moest alles met de hand genaaid worden, met ontvelde vingers als gevolg. Voor de gouden letters moest ik op zoek gaan naar gouddraad via het internet. Nu is de vlag weer goed voor een aantal decennia. Ik hoop dat later, als dat nodig is, nog iemand gevonden wordt die ze met liefde herstelt en de vlag zo bewaard wordt voor de toekomst.”

Oproep van heemkring

“Ik ben ervan overtuigd dat er nog heel wat vlaggen van verenigingen ergens op zolder liggen te wachten tot iemand ze in ere herstelt”, vertelt Daniël Pauwels van de Heemkring. “Het zou jammer zijn moesten mensen ze vinden en weggooien. Terwijl iedereen nu toch thuis moet blijven en velen daarvan gebruik maken om de zolder, kelder en andere plaatsen op te ruimen, wil ik graag vragen dat wie een vlag of foto’s, affiches, voorwerpen en dergelijke vindt die met Merkem te maken hebben, om ze niet weg te gooien maar te schenken aan de heemkring. Wij zullen er zeer dankbaar voor zijn.” Je mag altijd een seintje geven aan Daniël Pauwels via dpauwels@telenet.be. (ACK)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.