Wanneer we het huis van Ann in de Kloosterstraat binnenstappen, zijn we even hard onder de indruk van het interieur als van de imposante voorgevel. Ann heeft de terrasdeuren opengezet en ontbijt met zoon Mendel met zicht op de tuin. Je verwacht ieder ogenblik de stem van de regisseur die 'cut' roept.
...

Wanneer we het huis van Ann in de Kloosterstraat binnenstappen, zijn we even hard onder de indruk van het interieur als van de imposante voorgevel. Ann heeft de terrasdeuren opengezet en ontbijt met zoon Mendel met zicht op de tuin. Je verwacht ieder ogenblik de stem van de regisseur die 'cut' roept.Er bestaan minder mooie plaatsen om te ontbijten en om te wonen?Ann Vansteenkiste: "Ik woon hier 20 jaar en ik vind het nog steeds een prachtig huis. Het huis zal binnen afzienbare tijd verkocht worden en misschien wordt het zelfs afgebroken en komt hier een modern appartementsgebouw. Ik zou dat jammer vinden, want dit is een prachtig huis met een ziel."Jij hebt een diploma als leerkracht maar lang heb je dit niet volgehouden?"Als ik in heel mijn onderwijscarrière vijf jaar voor de klas heb gestaan, is het veel. Ik begon, net zoals de meeste jonge leerkrachten in die tijd, als vervanger van een vastbenoemde leerkracht die om een of andere reden afwezig was. Maar ik ben dikwijls zelf opgestapt in een school. Als het verhaal niet klopte of als ik zaken opgelegd kreeg waarmee ik het absoluut niet eens was, gaf ik mijn boeken en opdracht terug en vertrok ik. Ik herinner mij een leerlinge van 17 jaar toen ik in Brugge les gaf. De papa van het meisje zat in de gevangenis en dat meisje woonde bij haar vriend. De directeur strafte dat meisje daar keer op keer voor. Ik vroeg hem om dat niet meer te doen, omdat het een meisje was dat opgeroeid was in een ontwricht gezin en nu eindelijk houvast had gevonden. De directeur weigerde op mijn vraag in te gaan en toen dat meisje achttien was, heeft ze de schooldeur onmiddellijk achter haar dichtgetrokken. Zo jammer! Ik ben toen ook opgestapt."Misschien maar goed dat je het onderwijs hebt verlaten, want het leven was één grote ontdekkingstocht?"Inderdaad want ik ben vertegenwoordiger geweest maar heb ook toneel gespeeld, ben souffleur geweest, heb zelf geregisseerd, ben huisvrouw geweest, heb lingeriewinkel Olijf uitgebaat, heb boeken geschreven, ik geef lezingen en specialiseer me nu nog steeds in de wereld van de thee. En niet te vergeten, ik ben ook duikinstructeur! Na mijn tweede echtscheiding was ik een tijdje helemaal ontredderd en ben ik naar Australië getrokken. Daar heb ik leren duiken en uiteindelijk heb ik alle duikproeven afgelegd tot ik duikinstructeur werd (lacht)."En ondertussen verrijkte je leven met zeven kinderen?"Absoluut. Dat was op bepaalde momenten zeer druk en in mijn hoofd was het vaak gestructureerde chaos, maar ik hield daar wel van. En mijn kinderen zijn allemaal verschillend: er zit een harpiste bij, een architect, een zoon die artiest is maar ook aan het werk in de modellenwereld, één die astrofysica studeert. Het zijn allemaal heel gedreven kinderen."En plots raakte je in de ban van thee?"Als jong meisje hield ik al van thee. Van Engelandreizen bracht ik altijd theeblaadjes mee in mooie blikken dozen. Ik heb die dozen nog. Maar het is vooral een leerkracht tijdens mijn herboristenopleiding die me heeft getriggerd. Ik maakte mijn eindwerk over thee en maakte een eerste reis naar China. En op de allereerste chocoladebeurs in Brugge stond ik daar uitleg te geven over thee die perfect met chocolade harmonieerde."En een tijdje later ben je de theesommelier van topchef Sergio Herman. Hoe doe je dat? Gewoon even bellen met onze vriend Sergio?"Neen, hij heeft mij gebeld, echt waar. Ik heb eens een theeworkshop gegeven aan de zevendejaars in hotelschool Ter Duinen en een van die leerlingen kon aan de slag in Oud Sluis, het restaurant van Sergio Herman. Toen die het povere thee-aanbod zag, zei hij langs zijn neus weg dat ik dat aanbod zeker niet zou waarderen. 'Nou, bel dat theevrouwtje maar even op en vraag of ze eens wil komen', klonk het bij Sergio. En zo mocht ik na mijn bezoek de theekaart van Oud Sluis en later van The Jane organiseren."Je reisde vaak naar China. Ga je nog durven vliegen naar je contacten ginder?"Maar heel zeker. Ik ben niet bang. Als je de richtlijnen volgt, is er toch geen probleem. Ik heb het wel moeilijk met de verplichting om een mondmasker te dragen. Als virologen en epidemiologen al zeggen dat dit niet nodig is, dan is die mondmaskermaatregel toch gewoon een ding om de mensen niet te laten panikeren."Ben je gelukkig?"Zeer gelukkig. Met mijn kinderen, mijn thee die 'boomt' en ik heb ook nog veel tijd om het spirituele te ervaren, te mediteren en door te geven. Dat past allemaal in de theebeleving. Thee is veel meer dan warm water op enkele theeblaadjes gieten. Thee opgieten en drinken zorgt voor een rustmoment."