Luc Pitou en Anja Degrauwe (46) leerden elkaar een jaar geleden kennen en hadden zich intussen verloofd. Het was altijd al Luc's droom geweest om te gaan snorkelen in de Rode Zee. Op naar het reisbureau van TUI in de Alfons Pieterslaan, dacht het tweetal. Daar werd hen een hotel aangeprezen die hoog aangeschreven stond.
...

Luc Pitou en Anja Degrauwe (46) leerden elkaar een jaar geleden kennen en hadden zich intussen verloofd. Het was altijd al Luc's droom geweest om te gaan snorkelen in de Rode Zee. Op naar het reisbureau van TUI in de Alfons Pieterslaan, dacht het tweetal. Daar werd hen een hotel aangeprezen die hoog aangeschreven stond. "We hadden ons sinds kort verloofd en zouden dat gaan vieren in Sharm-El-Sheik", vertelt een aangeslagen Anja van op haar ziekbed in het AZ Damiaan in Oostende. "In het reisbureau werd ons het Steigenberger Alcazar hotel aanbevolen. Het hotel stond volgens de verkoopster hoog aangeschreven wat het eten betreft. We zijn beiden allergisch aan tomaten en aardappelen. Het eten zou daar aangepast worden aan de normen van de klant. Dat gebeurde niet, maar daar lag het probleem niet.""Twee dagen nadat we in Sharm-El-Sheik arriveerden, werd ik ziek. Ik kreeg buikloop en voelde me erg slecht in mijn hoofd. Daarnaast was ik ook erg kortademig. Ik ben zelf verpleegster en herkende de symptomen. Ook mijn hart klopte niet meer zoals normaal en ik was verdwaasd. Ik contacteerde een dokter, die me een spuit gaf met elektrolyten. 's Avonds kreeg ik in het hotel een hartstilstand. Daarop werd ik per direct naar een privékliniek in de buurt gebracht, want dat was mijn enige kans op overleven", gaat Anja verder."Ik verbleef er zes dagen lang op intensieve zorgen. De kliniek vroeg maar liefst 11.000 euro, meteen te betalen. Dat geld hadden we niet bij. Toch hebben ze uiteindelijk wel mijn leven gered. Maar zo lang we niet hadden betaald, werd elke stap die mijn man en ik in het ziekenhuis zetten, door bodyguards en politieagenten gevolgd. Zelfs onze gsm's werden geblokkeerd. We konden geen kant op. We werden effectief gegijzeld. Met een smoes is mijn vriend uiteindelijk buiten geraakt omdat hij zogezegd medicatie moest halen. Daar kon hij in een internetcafé het thuisfront verwittigen en de instanties contacteren, die ons konden helpen." Zes dagen lang vocht Anja voor haar leven in die privékliniek in Sharm-El-Sheik. "De dokters vertelden me dat het op een haar na gedaan kon geweest zijn met me", gaat Anja verder. "Ik had erg veel geluk gehad en had mijn leven aan de dokters te danken. Toch was niet alles rozengeur en maneschijn in het ziekenhuis. De verpleging was erg amateuristisch. Een baxter steken, konden ze niet. De eerste zorgen waren goed verlopen, maar de nazorg liet erg te wensen over." In het internetcafé contacteerde Luc TUI en Europ Assistance. Daar werd het tweetal op geen enkel moment geholpen. "Doordat ik in het ziekenhuis lag waren ook onze visa verlopen. We konden dus geen vlucht terug nemen. We mochten ook niet weg uit het ziekenhuis, want we werden overal gevolgd." Met de hulp van Youssef Souliman, een verantwoordelijke van het ziekenhuis, vluchtten Luc en Anja als dieven in de nacht na zes dagen met een taxi richting luchthaven. "Na zes dagen had Europ Assistance uiteindelijk toch ingegrepen. Via Beiroet konden we het vliegtuig nemen naar Istanbul om vervolgens van daaruit verder te vliegen naar Brussel. Van Brussel ging het rechtstreeks naar het AZ Damiaanziekenhuis. Mijn hele darmflora is kapot. Het zal nog maanden duren om te revalideren. Wat een droomvakantie moest worden ontaarde in een gevecht op leven en dood. Wie zei dat Sharm-El-Sheik de moeite is, heeft gelogen.""Je kan er je hotel niet buiten. Je kan er de straat niet op zonder tegen gehouden te worden van de politie. Daarnaast loopt het vol militairen, net een belegerde stad. Ons zien ze daar nooit meer terug. Wat ik nu verwacht? Ik ga sowieso een klacht indienen tegen Europ Assistance en TUI. TUI heeft ons dat hotel aangeprezen, we achten hen dan ook verantwoordelijk. We hebben alle mogelijkheden benut om TUI te bereiken om ons te helpen, maar we werden door hen gewoon in de steek gelaten. Ook Europ Assistance liet ons in de steek. We voelden ons op geen enkel moment nog veilig. Onze droomvakantie naar de vaantjes, maar gelukkig kan ik het nog navertellen."In een reactie meldt TUI het volgende: "Wij hebben van de klanten zelf niets gehoord toen ze op de bestemming waren", vertelt Piet Demeyere van TUI. "Er was één enkele keer contact naar aanleiding van een excursie die niet kon doorgaan. De reisleider heeft de klant toen gevraagd om heel even te wachten om alles samen te bekijken. Tegen die tijd was de heer al weg. Diverse berichten op de kamer bleven onbeantwoord. Binnenkort zitten we samen met onze klanten om de zaak te bespreken." Bij Europe Assistance wordt bevestigd dat alles is verlopen zoals het hoort, op één enkel detail na: een document van het ziekenhuis waarin wordt bevestigd dat repatriëring nodig is en welk type repatriëring, liet een tijd op zich wachten. Klant werd 'fit to fly' bevonden, wat betekent dat er tijdens de vlucht geen extra medische begeleiding nodig was en dat er een transfer wordt ingelegd van de luchthaven naar huis, niet met een ambulance naar het ziekenhuis bijvoorbeeld. (JRO)