Angelo, broer van Anthony Van Loo, kampt met dezelfde hartaandoening: “Mijn hart is veel zwakker”

Angelo (rechts) en Anthony Van Loo. © TLG
Redactie KW

Angelo Van Loo is amper 32 jaar, maar hij heeft wel al een nieuw hart nodig. Hij is de broer van ex-profvoetballer Anthony Van Loo, die moest stoppen met voetballen door een hartaandoening. “Ik heb hetzelfde, alleen is mijn hart veel zwakker”, zegt Angelo.

Zijn broer Anthony Van Loo (31) moest stoppen met profvoetbal door een hartaandoening. Hij moest z’n passie opgeven, maar kreeg er wel een relatief normaal leven voor in ruil. Broer Angelo (32) uit het West-Vlaamse Oostkamp heeft minder ‘geluk’. Hij kampt met dezelfde aandoening, maar zijn hart is nog zwakker. Zo zwak zelfs dat een nieuw hart de enige optie is. Volgende week komt hij op de lijst voor een harttransplantatie terecht.

“Niets anders dan nu aan mezelf denken”

“Het klinkt enorm vreemd. Maar ik hang af van de dood van jonge gasten met mijn bloedgroep. Ik probeer daar niet al teveel over na te denken. Want het idee is natuurlijk egoïstisch. Maar ik kan niet anders dan nu aan mezelf denken”, zegt Angelo vanop zijn ziekenbed.

Anthony en Angelo zijn al sinds kleinsaf twee handen op één buik. Het voetbal bracht en hield hen dicht bij elkaar. Ze hadden allebei talent, maar toen Angelo 18 jaar was werd zijn hartstoornis ontdekt. Er werd toen voor het eerste een defibrillator bij hem ingeplant, maar het verdict was hard. Voetballen – en bij uitbreiding stevig sporten – zat er niet meer in. Dat kon zijn hart niet aan. Profvoetballer zou hij nooit geworden zijn, maar de wereld van de sportieve jongeman stortte toch even in. Hij legde zich snel bij zijn lot neer en steunde sindsdien zijn broer volop in zijn droom om profvoetballer te worden. “Hij had wel wat meer talent ook. Dat leek dus iets realistischer”, zegt Angelo lachend. “Maar een jaar later werd ook bij Anthony een hartprobleem vastgesteld. Dat gebeurde tijdens medische tests bij KSV Roeselare.”

Furore bij KV Kortrijk

Maar Anthony werd goed begeleid en schopte het wel degelijk tot in de hoogste voetbalklasse. Vooral bij KV Kortrijk maakte hij furore. Zijn ingeplante defibrillator redde op een bepaald moment zijn leven toen hij tijdens een wedstrijd met de Kerels op het veld neerzeeg. Hij ging door, maar op aanraden van zijn specialist moest hij er enkele seizoenen geleden toch definitief mee ophouden.

Anthony en ik zijn niet alleen broers maar ook lotgenoten

De twee broers vonden samen het professionele geluk. En voetbal was nooit ver weg, want ze gingen aan de slag in een sportwinkel in Wevelgem. “Bij Mister Foot. Zet die naam er maar in”, zegt Angelo. Het typeert zijn ingesteldheid. Maar lang werd samenwerken de broers niet gegund. Want Angelo ging deze zomer plots snel achteruit. “Op reis in Spanje was ik ‘s avonds opvallend moe. Maar vanaf november ging het echt heel snel bergaf. Ik had zelfs de kracht niet meer om me te wassen. Ik voelde dat ik letterlijk aan het overleven was”, zegt hij.

Hart enorm verzwakt

Zijn gevoel was juist. Volgens de specialisten was zijn hart enorm verzwakt. Zowel aan de linker- als de rechterkant. Zelfs een pomp zou niets meer uithalen. De enige mogelijkheid: een harttransplantatie. “Ik wist dat die er ooit zat aan te komen. Maar nu komt het wel heel plots heel erg dicht. Ze zijn nu allerlei testen aan het doen”, zegt Angelo vanop zijn ziekenhuisbed. “Volgende week zou ik dan op de lijst voor een harttransplantatie komen. En dan mag ik naar huis. En drie keer per week naar de kinesist. Om de laatste kracht in mijn hart nog te behouden. En voor de rest is het wachten geblazen. Maanden, misschien een jaar. En van zodra er telefoon komt moet ik dan vertrekken.”

Angelo is bang, maar probeert hoopvol en positief te blijven. “Ik hoop elke ochtend opnieuw dat het gewoon een nachtmerrie was. Maar dat is het dus niet. Ik moet nu vechten. Ik heb geen andere keuze. Maar mentaal is het heel erg zwaar. Ik probeer er tegen iedereen open over te zijn. Want ik zit hier maar alleen in mijn ziekenhuiskamer. De steun van buitenaf helpt me echt vooruit. En natuurlijk heb ik Anthony. We begrijpen elkaar, want we zijn niet alleen broers maar ook lotgenoten. Ik hoop gewoon dat er me binnenkort een rustig leven gegund zal zijn.” (TLG)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.