Hoewel Andy Pareyn opgroeide in een gezin dat als het ware muziek ademde, startte hij zijn muzikale carrière zelf pas op zijn zestiende. "In 2005 ging ik naar een concert van de Koninklijke Harmonie De Vijverzonen van Dikkebus waar mijn beste vriend drumde", vertelt Andy. "Zo rolde ook ik daar het muziekwereldje in, eerst gewoon als marstrommelaar en slagwerker in de harmonie. Drie jaar later zette ik mijn eerste passen als tamboer-majoor en nog eens drie jaar later werd ik ook nog eens drumbandinstructeur", schetst Andy. Ondertussen is hij lid van maar liefst vier harmonieën: De Vijverzonen in Dikkebus, de harmonie van Stavele, de Keibloazers van Poperinge en Sint-Cecilia in Poperinge waar hij reserve-tamboer-majoor is. "Daarmee stopt het niet", lacht Andy. "Niet alleen volgde ik negen jaar trommellessen, maar...

Hoewel Andy Pareyn opgroeide in een gezin dat als het ware muziek ademde, startte hij zijn muzikale carrière zelf pas op zijn zestiende. "In 2005 ging ik naar een concert van de Koninklijke Harmonie De Vijverzonen van Dikkebus waar mijn beste vriend drumde", vertelt Andy. "Zo rolde ook ik daar het muziekwereldje in, eerst gewoon als marstrommelaar en slagwerker in de harmonie. Drie jaar later zette ik mijn eerste passen als tamboer-majoor en nog eens drie jaar later werd ik ook nog eens drumbandinstructeur", schetst Andy. Ondertussen is hij lid van maar liefst vier harmonieën: De Vijverzonen in Dikkebus, de harmonie van Stavele, de Keibloazers van Poperinge en Sint-Cecilia in Poperinge waar hij reserve-tamboer-majoor is. "Daarmee stopt het niet", lacht Andy. "Niet alleen volgde ik negen jaar trommellessen, maar ook zit ik in mijn vijfde jaar trompet." In de harmonie van Stavele leerde Andy ook zijn vriendin Elien Gheldof kennen. "Elien speelt er klarinet. Sinds we samen zijn, is zij trouwens ook lid van De Vijverzonen. En sinds twee jaar is ook mijn dochtertje Alexia, die nu negen is, een van de jongste kadetten in het trommelkorps van De Vijverzonen", glimt hij van trots.Toen Andy in 2005 toetrad tot harmonie De Vijverzonen van Dikkebus was er geen tamboer-majoor en liepen de trommelaars in rijen van drie. "In 2008 vroeg Nicolas Vierstraete, de toenmalige dirigent, me of ik geen zin had om tamboer-majoor te worden. Als tamboer-majoor moet je vaak overleggen met de dirigent. Gelukkig kunnen huidig dirigent Bart Lagacie en ik heel goed samenwerken. Het verschil tussen een dirigent en een tamboer-majoor is dat een dirigent de leiding geeft op muzikaal vlak, terwijl een tamboer-majoor dat doet op het gebied van het marcheren op straat.""Hij is als het ware het visitekaartje van het korps. Je herkent een tamboer-majoor dus omdat hij vooruit stapt op het korps en instructies geeft met een mace, een soort zwaaistok. Ook heeft een tamboer-majoor twee strepen op zijn uniform en hangen er koorden aan zijn vest. Velen denken dat een tamboer-majoor gewoon maar wat met zijn mace rondzwaait en vooral meeloopt om de show te stelen. Niet is minder waar", aldus Andy.Zijn eerste lessen tot tamboer-majoor volgde Andy bij gastdocent Geert Vanmaeckelberghe, een ware autoriteit in de muziekwereld. "Hij was het die in mij potentieel zag en vond dat ik een sterke uitstraling had. Uiteindelijk wist hij me te overtuigen om deel te nemen aan het Open Kampioenschap van Vlamo, waar hij één van de juryleden was. Dit jaar was het voor het eerst dat Vlamo (de Vlaamse Amateursmuziek organisatie vzw, red.) de organisatie van het Open Kampioenschap voor zijn rekening nam. Met mij erbij gerekend durfden slechts drie Vlamingen het aan deel te nemen. Naast die doorwinterde Nederlandse showbeesten voelen wij Vlamingen met ons bescheiden showgehalte blijkbaar wat te veel drempelvrees. Eerlijk gezegd nam ik initieel vooral deel om Geert een plezier te doen. Er waren twee onderdelen waaraan je kon meedoen: 'marching' en 'show'. Zelf besloot ik enkel deel te nemen aan het eerste deel, marching. Mijn oog viel op de Marche de la gendarmerie Belge, waarop ik een vertoning uitwerkte. Het werd een perfect getimed parcours dat exact 2,5 minuten duurde waarbij ik knal in het midden van het parcours eindigde. Ter voorbereiding trainde ik deze zomer vaak in mijn woonkamer en op straat."De dag voor de wedstrijd voelde Andy wat lichte zenuwen opborrelen. "Elien en ik moesten 250 kilometer rijden en dat voor een act van 2,5 minuten", lacht Andy. "De lat lag erg hoog. Gelukkig verliep mijn act gesmeerd, geheel zoals ik ze voorberereid had. Ik behaalde 78,5 %, een score waarmee ik best tevreden was. De jury gaf me onder andere een pluim omdat mijn uitstraling erg goed was: mijn uniform zat keurig en ik formuleerde de bevelen mooi. Een werkpunt was mijn rechterarm, die moest ik wat strakker naar binnen richten. Ook mocht ik nog wat meer overdrijven in een nog strengere blik. De sfeer onder de kandidaten was erg solidair. Iedereen die deelnam deelde dezelfde passie. Missie geslaagd!" (SVP)