Amber Kemel (21) zit in haar laatste jaar lager onderwijs aan Arteveldehogeschool Gent. In dat laatste jaar moeten de studenten een buitenlandse stage lopen. Amber koos voor een schooltje in Nepal. "Waarom Nepal? Een vriendin was daar geweest en maakte me nieuwsgierig. Ik ben geïnteresseerd in andere culturen en wou ervaren hoe het is als mensen het minder hebben. Maar schrijnende toestanden heb ik er niet gezien. De mensen hebben er wat nodig is en zijn er gelukkig. Merkwaardig vond ik dat er in de huizen geen verwarming is. Gelukkig had ik veel thermische kledij mee."
...

Amber Kemel (21) zit in haar laatste jaar lager onderwijs aan Arteveldehogeschool Gent. In dat laatste jaar moeten de studenten een buitenlandse stage lopen. Amber koos voor een schooltje in Nepal. "Waarom Nepal? Een vriendin was daar geweest en maakte me nieuwsgierig. Ik ben geïnteresseerd in andere culturen en wou ervaren hoe het is als mensen het minder hebben. Maar schrijnende toestanden heb ik er niet gezien. De mensen hebben er wat nodig is en zijn er gelukkig. Merkwaardig vond ik dat er in de huizen geen verwarming is. Gelukkig had ik veel thermische kledij mee.""Na een vlucht met tussenlanding in Qatar landden we op 13 januari in Kathmandu. 's Anderendaags gingen we op verkenning in de Nepalese hoofdstad. Je begeven in het verkeer is er een avontuur op zich. In de stad hangt veel smog, maar het is een prachtige stad en heeft een heel vriendelijke bevolking", vertelt Amber over haar eerste ervaringen in Nepal. Op 15 januari vertrokken Amber en Maren naar Pokhara, waar ze hun eerste gastgezin zouden ontmoeten. "Van daaruit trokken we naar Dhital. Daar werden we hartelijk welkom geheten in het schooltje en maakten we kennis met ons gastgezin. Dhital is een dorpje in de bergen. Het is er fantastisch mooi. De eerste ochtend konden we al genieten van een prachtige zonsopgang."Amber gaf in Dhital les aan kinderen tussen zes en twaalf jaar. "Het is daar zo dat de kinderen, net als bij ons in het middelbaar, elk uur een andere leraar krijgen. Ik gaf er wiskunde, Engels en wereldoriëntatie. We konden de lessen in het Engels geven en dat verliep redelijk goed. Er was wel weinig didactisch materiaal aanwezig, maar we waren daarop voorbereid. Met de verkoop van zeevruchten hadden we voor ons vertrek wat geld ingezameld en daarmee konden we heel wat aankopen: boeken, een wereldbol, landkaarten, materiaal voor op de speelplaats, potloden voor de kinderen..."Tijdens haar verblijf in Nepal vierde Amber er haar 21ste verjaardag. "Ons gastgezin en de school zorgden voor een onvergetelijke dag. Intussen waren we het daar al heel gewoon en kregen we ook ons leerkrachtuniform. Ook de leerlingen pasten zich goed aan en werkten heel goed mee. Het was genieten."Amber en Maren mochten er heel wat ervaringen opdoen, zoals een dansavond waarbij iedereen uit het dorp muziek kwam maken en dansen. "Een bijzondere feestdag was die van de God van het Onderwijs. Dat gebeurde met heel wat rituelen op school. De tijd vloog en voor we het wisten, zaten we halfweg onze stage. We genoten van een weekendje toerist spelen, deden veel met ons gastgezin en voelden ons meer en meer Nepalezen. Maar dan was er corona. Onze school verwittigde ons dat we naar huis moesten komen. Ik denk dat we net op tijd weg waren, want we konden waarschijnlijk de laatste vlucht nemen. De tussenstop in Dubai was echt raar: er was niemand in de grote luchthaven. Ik was toch blij om thuis te zijn en iedereen gezond en wel terug te zien."