Terwijl de meeste horecazaken in Kortrijk er een succesvolle tweede week hebben opzitten, bleef het achter de deuren van alternatief muziekcafé Den Deugniet in de Lange-Brugstraat lange tijd mistroostig stil. Het café is immers te klein om rendabel te kunnen openen. Een terras voor de deur is moeilijk en de alternatieven die Stad Kortrijk voorstelde, zouden volgens Ann alleen maar geluidsoverlast veroorzaken.
...

Terwijl de meeste horecazaken in Kortrijk er een succesvolle tweede week hebben opzitten, bleef het achter de deuren van alternatief muziekcafé Den Deugniet in de Lange-Brugstraat lange tijd mistroostig stil. Het café is immers te klein om rendabel te kunnen openen. Een terras voor de deur is moeilijk en de alternatieven die Stad Kortrijk voorstelde, zouden volgens Ann alleen maar geluidsoverlast veroorzaken.Maar vrijdag ging ze dan toch overstag. "We mogen maar een paar tafels buiten zetten, maar het is beter dan niks. Er kan zestien man buiten zitten", legt ze uit. "Vanaf nu doe ik enkel open als het mooi weer is. Want voor de tien mensen die hier binnen mogen is het de moeite niet. Bovendien moet ik dan mensen weg sturen en dat veroorzaakt alleen maar ruzie en jaloezie."Dat haar vaste klanten daar blij mee waren, was overduidelijk. Veel van hen hadden tijdens de lockdown al een cadeaubon gekocht. "Gisteren (vrijdag red.) was het nogal een overrompeling. Vandaag is het gelukkig iets kalmer", aldus Ann. Antoin Joris (56), was een van de eerste vaste klanten die weer over de drempel kwam. "We hebben het enorm gemist", vertelt hij enthousiast. "Ik ken Ann goed, mijn vriendin en ik zijn ook van Anzegem. Dus toen ik hoorde dat Den Deugniet weer open ging, zijn we meteen in de mobilhome gesprongen. We komen de zaak steunen en de sfeer opsnuiven. Normaal zouden we nu op metalfestival Graspop in Dessel moeten zijn, maar dat zat er natuurlijk niet in. Maar dit is bijna even goed (lacht)."Vooral het werken met een mondmasker en het houden van afstand vindt Ann lastig. "Gisteren was het erg warm, ik ben bijna van mijn sus geraaid met dat ding voor mijn mond", vertelt ze. "En ook het feit dat ik mijn klanten, en ondertussen goede vrienden, geen knuffel mag geven, weegt wel door." Om 01.00 uur stipt sluit het café. "Dan kuisen we ook alles zo proper mogelijk. Zo hopen we ook de buren te vriend te houden. Want daar zat ik toch wel mee in, toen ik te horen kreeg dat we een terras mochten buiten zetten."Dat laatste lijkt niet meteen een probleem te zijn. Een buurvrouw kwam er meteen al gezellig bij zitten. "Ik moet toegeven dat dit niet meteen mijn muziekgenre is", lacht ze. "Maar de mensen zijn zo vriendelijk, dat ik er toch maar ben komen bij zitten. Toen ik ziek was, waren zij de eerste die mij hulp aanboden. Mij hoor je dus zeker niet klagen!"