Alexi Tekle zit in het eerste leerjaar in Mariasteen, een wijkafdeling van het Oostendse Onze-Lieve-Vrouwecollege. Met haar zes lentes is ze de jongste deelneemster aan Oostende voor Anker. De kleindochter van organisator Hubert Rubbens ankert met haar vijf meter lange gaffelgetuigde small kotter 'Alexi' veilig en wel naast de infotent van het festival. "Ik heb het zeilbootje dat wellicht in 1960 in Oostende zelf gebouwd werd, gekocht als geboortecadeau voor mijn kleindochter", aldus een enthousiaste Hubert. "Toen Alexi in de Sint-Annakerk gedoopt werd door visserijaalmoezenier Dirk Demaegdt heeft hij meteen dat vaartuigje op het nabijgelegen marktplein ook gedoopt!"
...

Alexi Tekle zit in het eerste leerjaar in Mariasteen, een wijkafdeling van het Oostendse Onze-Lieve-Vrouwecollege. Met haar zes lentes is ze de jongste deelneemster aan Oostende voor Anker. De kleindochter van organisator Hubert Rubbens ankert met haar vijf meter lange gaffelgetuigde small kotter 'Alexi' veilig en wel naast de infotent van het festival. "Ik heb het zeilbootje dat wellicht in 1960 in Oostende zelf gebouwd werd, gekocht als geboortecadeau voor mijn kleindochter", aldus een enthousiaste Hubert. "Toen Alexi in de Sint-Annakerk gedoopt werd door visserijaalmoezenier Dirk Demaegdt heeft hij meteen dat vaartuigje op het nabijgelegen marktplein ook gedoopt!" Voor Alexi is er tot nu toe nooit een leven geweest zonder Oostende voor Anker. De voorbije zes edities groeide ze op tot de flinke meid die ze vandaag is. Deze morgen nog hielp ze met haar oma de rugzakjes vullen voor de deelnemende schippers. Met opa heeft ze al vaak de golven getrotseerd, uiteraard ook met haar eigen boot. "Ik ben nog nooit zeeziek geweest", vertelt Alexi trots. "Maar als er te veel wind is, blijf ik wel thuis. Ik heb ook al eens op mijn boot geslapen en soms mag ik ook zelf sturen. Maar euh, ik hou wel nog meer van paardrijden. Dat is superleuk! Ik kan al vlot stoppen en snel rijden, maar nog niet springen." Volgend weekend helpt ze oma ook om drankjes in te schenken tijdens het maritiem festival zelf. "En voor de komende herdenking van de Britse gesneuvelden van de Vindictive op het kerkhof aan de Stuiverstraat heeft ze bloemkransen voor op de graven helpen kiezen", zegt opa niet zonder trots. En terwijl Alexi de laatste rugzakjes vult met het captains handbook, een programmabrochure, een herinneringsplaquette en de Oostende voor Anker-vlag, zit organisator Hubert er een week voor het evenement - dat jaarlijks toch 250.000 bezoekers lokt - er enerverend kalm bij. "Wat wil je? Het grote werk is al in de voorbije maanden geleverd. Ik ben nu al volop bezig met de twintigste editie. Daarom bezoek ik over een paar weken de maritieme festivals in onder andere Calais, Douarnenez en Londen. Ik kan er netwerken en een aantal schepen voor 2019 prospecteren."Die volgende jubileumeditie staat in teken van de memorabele tocht in 1934 van de Mercator naar het Paaseiland. De beroemde driemaster haalde er toen een delegatie van Frans-Belgische onderzoekers op. In ruil kreeg het een niet onaanzienlijke collectie Egyptische kunst mee naar België. "Ondertussen zijn die objecten al verhuisd naar Chileense musea, maar de lokale bevolking was niet opgezet met die transactie", weet Hubert. "De Mercator lichtte nog juist op tijd het anker, want de Paaseilanders waren er ook niet mee gediend dat de Belgische matrozen te veel koenkelfoensden met de lokale exotische schoonheden. (lacht) Hoe dan ook, volgend jaar bouwen we rond die expeditie, waarbij de Mercator reuzenbeelden van het eiland naar ons land overbracht, een tentoonstelling op de Mercator en in een black box op het Jan Piersplein. We brengen ook levensechte kopieën van die beelden."We polsten bij de organisator ook nog even naar zijn favoriete editie van de voorbije 19 jaar. Voor Tintinofiel Hubert Rubbens blijft het festival van 2007 onovertroffen. Kuifje stond er toen centraal. Dit jaar staat er hoog op zijn verlanglijstje: een bezoek aan boord van het fregat Shtandart en de Franse driemaster Belem, even rustig de tijd pakken om naar de musicerende shantykoren te luisteren, de Merchtemse steltlopers bekijken die op vrijdagmiddag om 16 uur op 5 meter hoge poten door de stad trekken en tot slot ook de expo in de Nieuwe Gaanderijen met een originele collectie foto's over de Vindictive. Alexi kiest ook voor de steltlopers en de kinderverhalen aan boord van de Hydrograaf: 'Help! Zeppelin boven Oostende'.Vanaf de 20ste editie in 2019 neemt Toerisme Oostende de organisatie van Oostende voor Anker over. Hubert Rubbens blijft wel het gezicht en de motor achter het maritiem festival. "Het vele administratieve werk en de financiële beslommeringen laat ik graag over aan Toerisme Oostende. Het samenstellen van een themagebonden programma en het aantrekken van de vloot oldtimers van de zee zal ik met plezier opvolgen", glimlacht de man die straks dus ook meer vrije tijd krijgt om zijn oogappel te leren zeilen aan boord van de Alexi. Want uit de passie voor de zee en het zeilen is ooit Oostende voor Anker geboren. De cirkel is rond. (Marc Loy)