Tien jaar geleden stierf de zus van Hans-Jurgen, Katja, aan kanker. Op haar zestiende kreeg ze al eens te maken met de vreselijke ziekte, maar toen genas ze. Daarna ging ze zelf te werk bij het kinderkankerfonds, een vzw die Hans-Jurgen nu maar al te graag steunt. "Ik doe elke twee jaar zo'n actie en haal daar telkens ongeveer 6.000 euro mee op. Nu zitten we al aan het dubbele en het bedrag blijft stijgen!", vertelt hij terwijl hij de cheque ove...

Tien jaar geleden stierf de zus van Hans-Jurgen, Katja, aan kanker. Op haar zestiende kreeg ze al eens te maken met de vreselijke ziekte, maar toen genas ze. Daarna ging ze zelf te werk bij het kinderkankerfonds, een vzw die Hans-Jurgen nu maar al te graag steunt. "Ik doe elke twee jaar zo'n actie en haal daar telkens ongeveer 6.000 euro mee op. Nu zitten we al aan het dubbele en het bedrag blijft stijgen!", vertelt hij terwijl hij de cheque overhandigt aan professor Yves Benoit, oprichter van het fonds.Honderd jaar geleden reden ex-soldaten de Omloop der Slagvelden om de bevrijding te vieren. Nu organiseerden vrijwilligers van Oosteeklo de tocht van bijna 2.200 kilometer opnieuw. Met ritten van gemiddeld meer dan 300 kilometer was de Omloop een heel avontuur. Net als in 1919 voorzag de organisatie geen slaapplekken, gelukkig vergezelden enkele vrienden Hans-Jurgen, een fervent fietser en renner bij de liefhebbersbond, met een motorhome: "Veel slapen was er niet altijd aan, want soms kom je 's avonds laat toe, en vertrokken we om twee uur 'smorgens weer voor een rit van 350 kilometer met heel veel hoogtemeters."Dit jaar zamelde Hans-Jurgen, die over enkele maanden in Maldegem komt wonen, geld in met twee metgezellen, Geert Ramaekers en Frank Bekaert. Voor deze tocht raakten zij amper het zadel van een fiets aan: "Ik dacht dat ze vaak halverwege gingen afstappen. Hun goed recht want ze hebben beide nog nooit echt veel gefietst, laat staan getraind voor een tocht als dit. Toch reden ze beide boven mijn verwachtingen. Geert reed alles mee, Frank heeft een keer een stuk van een etappe niet gefietst. Voor hen was het soms nog lastiger, want ik reed niet altijd samen met hen. Als ik dan om vijf uur 's avonds aankwam, hadden zij vaak nog vier uur te fietsen. De volgende dag moesten ze wel weer op hetzelfde moment vertrekken, vaak nog midden in de nacht. Ik heb enorm veel respect voor wat zij gedaan hebben."Grote vraag is nu wat Hans-Jurgen over twee jaar zal doen om geld in te zamelen, want elke prestatie is telkens een tikkeltje grootser: "Daar heb ik nog geen idee van. Ik ga eerst hier nog wat van nagenieten, toekijken hoe het bedrag nog wat groter wordt om dan volgend jaar uit te zoeken wat ik ga doen."(AVH)