De stichter van Poverello is een Kortrijkzaan: dokter Jan Vermeire is er in 1919 geboren. Jan genoot studies aan het College in Kortrijk en verhuisde in 1934 met zijn ouders naar Sint-Niklaas, waar hij filosofie studeerde bij de Witte Paters. Later genoot hij geneeskunde in Leuven en vestigde er zich als dokter. Na een geslaagde loopbaan trok hij in 1976 naar de Marollen de Brusselse wijk die gekend is om zijn armoede om er zijn leven te delen met de meest noodlijdenden van de samenleving. In 1978 ontstond daaruit Poverello.
...

De stichter van Poverello is een Kortrijkzaan: dokter Jan Vermeire is er in 1919 geboren. Jan genoot studies aan het College in Kortrijk en verhuisde in 1934 met zijn ouders naar Sint-Niklaas, waar hij filosofie studeerde bij de Witte Paters. Later genoot hij geneeskunde in Leuven en vestigde er zich als dokter. Na een geslaagde loopbaan trok hij in 1976 naar de Marollen de Brusselse wijk die gekend is om zijn armoede om er zijn leven te delen met de meest noodlijdenden van de samenleving. In 1978 ontstond daaruit Poverello. Na Poverello Brussel volgden vestigingen in Brugge en Gent en later ook in Kortrijk, in april 1988. Rosa en Lieve zijn er als vrijwilliger van in het begin bij. Poverello Kortrijk kreeg een onderkomen in het voormalige huis van de Vrouwenopvang aan de Spoorweglaan. "We renoveerden het huis met de hulp van de Bouworde en lieten het aanpassen aan de noden. We kregen van overal stoelen, tafels, klein gerief, borden, potten en pannen en het nodige keukenmateriaal. Wat we niet hadden kochten we of kregen we van het hoofdhuis in Brussel", vertelt Rosa, die voordien bij Jan in Poverello Brussel werkte. "In het begin gaven we daar soep, brood en koffie. In Brussel vroegen we toen vijf frank. Jan zei me altijd dat hij toch meer wilde doen. Na enkele jaren zijn er dan middagmalen bijgekomen. Diezelfde principes passen we ook in Kortrijk toe." "Je kon en kan bij ons ook terecht voor kledij en schoenen. We kijken onmiddellijk in onze voorraad wat we staan hebben. Het gaat vooral om kansarmen, mensen met een leefloon en werklozen."Poverello Kortrijk werkt met zo'n 55 vrijwilligers en elke dag is er een andere ploeg van tien mensen, met één dagverantwoordelijke. "Het leuke is dat je op elkaar bent ingespeeld, je leert elkaar echt kennen. Je durft al eens iets vertellen, raad vragen of een beetje steun zoeken", vertelt Lieve, die instaat voor de administratieve kant van de zaak. "We krijgen hier dagelijks 70 tot 80 man over de vloer. Dat is een groot huishouden, hé.", vult Rosa aan. "Zelf stel ik de menu's samen. Dagelijkse gewone, gezonde en voedzame kost. De ingrediënten kopen we goedkoop aan. Om evenwichtig te eten is er ook altijd vers fruit." Af en toe krijgt Poverello ook scholen op bezoek. "Ofwel komen ze om onze werking te zien ofwel komen ze een handje toesteken tijdens een inleefdag. Elke hulp, financieel of materieel, is welkom. We werken volledig zonder subsidie, want we willen onafhankelijk blijven", zegt Lieve. "Wat me bijblijft na die dertig jaar? Mensen hebben nood aan affectie, een knuffel. Ooit vertelde iemand dat hij zo blij was naar hier te kunnen komen, hij had in 20 jaar geen enkele warme 'patat' gegeten. Dat pakt je." "Jan Vermeire zei altijd dat je iets moet geven met je hart. Mensen missen liefde, zei hij en hij schreef het zelf altijd met een grote L. Poverello is niet het werk van één persoon. Het is het werk van een groep", besluit Rosa. "Poverello is zoveel meer dan enkel maar eten maken en geven."