"Ik werk graag aan de computer. Ik wil problemen oplossen en netwerken beheren. Programmeren doe ik echter niet zo graag

"Dat is nog altijd het geval. In die zin heb ik mijn droomjob gevonden. Bij het gesprek met KW twintig jaar geleden, had ik net het laatste jaar informatica afgewerkt in het KTA. Nadien heb ik toegepaste informatica gestudeerd aan het Simon Stevin Instituut. De voorbije twintig jaar heb ik een zestal verschillende jobs in die sector uitgeoefend, vooral in Oost-Vlaanderen. Sinds een jaar ben ik Linux-systeembeheerder bij Liantis (het vroegere ADMB)."
...

"Dat is nog altijd het geval. In die zin heb ik mijn droomjob gevonden. Bij het gesprek met KW twintig jaar geleden, had ik net het laatste jaar informatica afgewerkt in het KTA. Nadien heb ik toegepaste informatica gestudeerd aan het Simon Stevin Instituut. De voorbije twintig jaar heb ik een zestal verschillende jobs in die sector uitgeoefend, vooral in Oost-Vlaanderen. Sinds een jaar ben ik Linux-systeembeheerder bij Liantis (het vroegere ADMB).""Ik heb, na mijn jobs in Oost-Vlaanderen, bewust gekozen om in Brugge te werken. Ik heb gesolliciteerd bij Liantis, onder meer omdat deze werkgever vlakbij huis is. Ik kan elke dag met de fiets naar het werk. Behalve op donderdag, dan werk ik namelijk van thuis uit. Dat vind ik belangrijk, in het licht van de milieu- en klimaatproblematiek. Maar het is niet zo dat ik mijn auto verkocht of afgezworen heb. Ik ben niet zo radicaal. Ik sta ook niet afkering van een vliegreis. Maar ik steun Greenpeace en Natuurpunt wel financieel. Thuis waken we er zorgvuldig over om ons afval goed te sorteren en niks zomaar weg te gooien.""We koken ook gezond, met veel groentjes en geen al te grote porties. We hanteren een beetje de principes van Pascale Naessens. Zowel mijn vrouw Els als ikzelf hanteren afwisselend de kookpotten. Daarnaast geef ik tweewekelijks plasma aan het Rode Kruis. Ik hecht daar groot belang aan. Bij momenten heerst er bloedtekort. Door een beetje plasma af te staan, kan je al een leven redden. Ik probeer ook mijn vrienden te overtuigen om dat te doen, maar dat lukt mij nog niet zo goed.""Tot mijn 38ste, twee jaar geleden dus, heb ik gevoetbald in het arbeidersverbond, bij Zwaenekerke en Verband. Nu shotten we af en toe nog met de Zeven Torentjes, voor het plezier. Sport is en blijft een belangrijk facet in mijn leven. Ik heb altijd gezegd dat ik zou beginnen fietsen als ik zou stoppen met voetballen. Ik heb dus een koersfiets gekocht en rij geregeld 80 à 90 km. Ik train voor een fietsweekend in mei, met vrienden in de Ardennen.""Heb ik dat twintig jaar geleden echt gezegd? Zwaenekerke heeft nochtans vaak de trofee van de fair play gekregen. Bij andere ploegen in het arbeidersverbond ging het er af en toe wat minder vredelievend aan toe. Ik herinner mij één betreurenswaardig incident bij de beloften van SV Loppem, toen er zowel op het veld als langs de zijlijn een vechtpartij uitbrak.""Zelf was ik een harde maar faire voetballer. Nee, geen Mac The Knife zoals Georges Leekens. Ik speelde centraal in het middenveld en, naarmate ik ouder werd, omdat mijn uithoudingsvermogen verminderde, centraal in de verdediging. Nu, met de Zeven Torentjes, is het echt een liefhebbersverbond hoor. Er wordt zelfs geen klassement opgemaakt. Enkele oudjes spelen voor het plezier, als ze tenminste een volledig elftal kunnen samenstellen.""Mijn gitaar ligt hier nog altijd in de living, maar de drums verkommeren op zolder. Dat covergroepje - Sanitair Vercammen - is een stille dood gestorven. Maar ik heb wel mijn vrouw Leen leren kennen dankzij de muziek. Zij was het ex-lief van een voormalig bandlid uit een van de groepjes waarin ik toen speelde.""Muziek speelt nog altijd een belangrijke rol in mijn leven. Thuis werk ik met muziek op de achtergrond. Mijn muzikale smaak is wel wat geëvolueerd. Vroeger was ik fan van Dire Straits en Soulwax, nu hou ik ook van kleinkunst à la Willem Vermandere en Jan De Wilde. Onlangs ben ik nog naar een concert van Bart Peeters geweest. Ook nummers van de Foo Fighters of zelfs Guido Belcanto passeren wel eens de revue.""Dat uitgaan is verminderd sinds we kinderen kregen. Nu proberen we nieuwe restaurantjes uit in Brugge en spreken we bij vrienden thuis af. Ik ben ook letterlijk mijn wilde haren van toen kwijt. Al moet ik toegeven dat ik al op mijn 21ste haar begon te verliezen. Het was geen zicht, daarom heb ik mijn kruin al vrij vroeg kaal geschoren.""Mijn echtgenote Leen zat vroeger in de Chiro en ook vaak in jeugdhuis Thope, een aantal vrienden uit die periode zijn gebleven. Jaarlijks gaan we met zijn tienen een weekendje naar de Westhoek. In mei volgt dan een fietsweekend in de Ardennen. Ik ben aan het trainen, want ik wil 100 km kunnen fietsen en al die Ardeense heuvels trotseren."David Comeyne zag het levenslicht op 26 februari 1980 in Brugge. Hij is de zoon van Françoise Van Luchene en Alain Comeyne uit Sint-Michiels. Hij heeft nog een oudere zus (An) en een oudere broer (Kris). Hij is sinds 2009 getrouwd met Leen Note. Het gezin woont in de Gustaaf Baertstraat in Sint-Michiels en telt drie kinderen: Midas (10), Jona (7) en Hanna (4). David studeerde na zijn middelbaar aan het KTA in Sint-Michiels toegepaste informatica aan het Simon Stevin Instituut (nu Howest). Hij werkt sinds een jaar als systeembeheerder voor Liantis in Sint-Michiels.De tekst die twintig jaar geleden verscheen in Krant van West-Vlaanderen: