Al vijf decennia lang baten Luc Hostens (75) en Nicole Dehaeze (73) hun schoenenwinkel nabij de verkeerslichten in de Bruggestraat uit. Samen met hun verkoopteam mogen ze maandagnamiddag voor het eerst sinds lang opnieuw klanten ontvangen.
...

Al vijf decennia lang baten Luc Hostens (75) en Nicole Dehaeze (73) hun schoenenwinkel nabij de verkeerslichten in de Bruggestraat uit. Samen met hun verkoopteam mogen ze maandagnamiddag voor het eerst sinds lang opnieuw klanten ontvangen. "Dit is een heel eigenaardige situatie, want gezien onze leeftijd behoren wij eigenlijk tot de risicogroep", weet Luc. "Maar we zijn niet bang, hoewel we ons, net als de meeste kleine middenstanders, afvragen hoe alles zal verlopen. De afgelopen maanden hebben we af en toe schoenen aan huis geleverd, maar de meeste klanten wachten op de heropening om hun favoriete schoenen te kunnen passen. Een webshop hebben we niet, daarmee kan je amper 10 tot 15 procent van je omzet redden. Wel kunnen de klanten onze schoenencollectie online bekijken." De winkel is klaar voor om maandagnamiddag veilig te openen. "Gelukkig hebben we met 100 m² winkelruimte voldoende plaats om onze klanten te ontvangen en te bedienen. Ontsmettende gel en mondmaskers zijn voorzien en de kassa is afgeschermd met een plexischerm. Wel vragen we onze klanten om kousen te dragen bij het passen van de schoenen."De opening komt geen dag te vroeg, want Luc ergerde zich de afgelopen weken blauw aan wat hij de oneerlijke concurrentie van de grootwarenhuizen noemt. "Vorige week nog viel er een folder van een supermarkt in de bus met reclame voor een fiets, een grasmachine, sandalen... En dat op een moment dat de gewone handelszaken nog altijd gesloten zijn. Het is een oneerlijke situatie die het resultaat is van het lobbywerk van de grootwarenhuizen."Samen vormen Luc en Nicole de derde generatie die de 120-jarige schoenwinkel in de Bruggestraat uitbaten. "Henri Vandenbroucke richtte de zaak op in 1900", weet Luc. "De winkel bevond zich toen nog enkele huizen verder. Mijn vader leverde een tijdje als groothandelaar schoenen aan kleine winkeltjes in de Westhoek. In de jaren zeventig was de winkel aan uitbreiding toe en verhuisden we naar de huidige locatie. Nicole houdt nu al 52 jaar lang de zaak open. Ikzelf werkte eerst een tijdlang bij een bank. Toen een van onze verkoopsters stopte, nam ik eerst verlof zonder wedde. Uiteindelijk ben ik definitief thuis gebleven."Doorheen de decennia zagen Luc en Nicole het koopgedrag veranderen. "Vroeger bleven klanten hun schoenenwinkel trouw. En wie binnenkwam, kocht ook daadwerkelijk schoenen. Vandaag hebben consumenten meer tijd, maar minder geld. Ze weten perfect wat ze willen, en als ze het hier niet vinden gaan ze elders. Er wordt ook meer impulsief gekocht tijdens een weekendje weg of een dagje shoppen."Wordt het niet stilaan tijd om van een rustige oude dag te genieten? "Ik heb lang uitgekeken naar het moment dat ik 50 jaar in de winkel zou staan, ik wou dat jubileum graag halen. Maar kijk, voor we het goed en wel beseffen zijn we alweer twee jaar verder", vertelt Nicole. "Dit is wat we graag doen en we zijn nog altijd gezond, dus blijven we voortdoen. Trouwens, wat zou ik doen zonder de winkel?", vraagt ze zich af.Luc en Nicole zijn niet alleen de derde generatie van een familie schoenenverkopers, ze zijn ook de laatste generatie. "Van onze kinderen werkt er een in het Europees Parlement, de andere twee wonen in de Verenigde Staten en Chili. Ik denk niet dat ze nog zullen terugkeren om de winkel te runnen. Maar een overnemer voor de schoenwinkel is altijd welkom. Na 120 jaar is dit nog altijd een bloeiende zaak. Het is ook de enige schoenwinkel in het centrum. Als dit wegvalt, moet je al naar de Barakken om schoenen te kopen. Op deze hoek is er ook een bakkerij, een slager, een kapster, een boetiek, een drukbeklant recruteringsbureau... De ene zaak doet hier de andere draaien", besluit Luc.(Carlos Berghman)