Van operatie herstellende Henri d’Udekem d’Acoz schreeuwt onschuld uit

Redactie KW

“Het gaat al veel beter, dank u”, zegt graaf Henri d’Udekem d’Acoz, die onlangs geopereerd werd aan de prostaat. “Maar we hebben besloten om voorlopig niets meer te zeggen over de rechtszaak die tegen mij is aangespannen wegens het vermeende aannemen van smeergeld.”

“We hebben besloten om voorlopig niets meer te zeggen over de rechtszaak die tegen mij is aangespannen wegens het vermeende aannemen van smeergeld”, klinkt het. Zijn advocaat Herman Baron geeft wel meer uitleg. Graaf Henri d’Udekem d’Acoz (81) werd onlangs geopereerd aan de prostaat. “Een operatie die zo veel mannen van mijn leeftijd ondergaan. Maar ik ben niet meer bedlegerig, ik zit al in de zetel. Omdat mijn knieën versleten zijn ben ik voor verplaatsingen wel aangewezen op een rolwagen. Ik heb al jaren moeite om te stappen. Ik moet wel zoveel mogelijk rusten van de dokter. Gelukkig heb ik mijn vrouw Marie-Madeleine, die me verzorgt als een ‘kiekske’. Al bij al gaat het dus goed. Ik herstel langzaam. “

Nonkel Henri wordt voor de rechter gedaagd door Hugo Wolfcarius. Die houdt vol dat de graaf uit Proven hem 100.000 euro lichter zou hebben gemaakt met valse beloften. De zaak draait rond het omzetten van goedkope landbouwgrond in duurdere bouwgrond. Hugo Wolfcarius, eigenaar van de grond, dreef tot voor enkele jaren een autohandel in Ingelmunster, maar verkaste naar Gran Canaria. Daar runt hij een fietsen- en autoverhuurbedrijf. Hij beweert dat hij aan Henri d’Udekem via diens ‘medewerker’ Hans Velle 100.000 euro gaf, verdeeld over verschillende schijven. Daarvoor zou Wolfcarius de belofte gekregen hebben dat landbouwgrond zou omgezet worden in bouwgrond. “Smeergeld, waarvoor ik nooit iets in ruil kreeg. Ik ben opgelicht door de graaf en Hans Velle. De grond veranderde nooit van bestemming”, aldus Wolfcarius.

Meester-oplichter met strafblad

“Maar ik heb geen cent ontvangen van die Wolfcarius!”, countert graaf d’Udekem. “Ik ben 55 jaar advocaat geweest, waarvan een aantal jaren stafhouder van de Ieperse balie. Pas op 1 september 2012 hing ik mijn toga definitief aan de kapstok. Dat moet een record zijn. Ik weet dus wat ik doe. Waarom zou ik me met zulke zaken inlaten? Ik heb geen enkele functie meer. In welke hoedanigheid zou ik een dossier kunnen beïnvloeden? Ik heb nooit een euro gevraagd of gekregen. Wolfcarius heeft ook niet geprobeerd mij om te kopen. Ik ontving van hem een brief, waarin hij schrijft dat ik onschuldig ben en dat ik geen smeergeld ontving. De brief steekt in het strafdossier. Toch diende hij een klacht in.”

Meester Herman Baron is de raadsman van Henri d’Udekem d’Acoz: “De Kortrijkse raadkamer oordeelde in oktober vorig jaar dat er voldoende aanwijzingen van schuld waren om de graaf en Hans Velle wegens oplichting en misbruik van vertrouwen door te verwijzen naar de correctionele rechtbank. De bezwarende elementen werden tussen 2007 en 2011 verzameld door Hugo Wolfcarius. Deze laatste kwam voor het eerst in 2007 in contact met Henri d’Udekem d’Acoz en Hans Velle.”

Henri d’Udekem was toen advocaat van Hans Velle, een meester-oplichter met strafblad. In december 2009 werd Velle veroordeeld tot drie jaar cel en 11.000 euro boete. Hij werd onmiddellijk aangehouden. Zijn straf werd in beroep nog verlengd. De welbespraakte Velle (51), afkomstig uit De Panne maar nu zonder vaste verblijfplaats, verpatste dure wijnen en antiek in opdracht van rijke klanten. Maar die zagen nooit hun centen. Velle maakte zo gedurende vijf jaar tientallen slachtoffers in heel Vlaanderen. Omdat het dikwijls ging om de verkoop van dure wijnkelders kreeg Velle de naam van ‘Grand Cru-oplichter’. Eenmaal vrij slaagde Velle er in om Henri d’Udekem mee te tronen naar de garage van Wolfcarius om een Rolls Roys-oldtimer te bekijken.

“Bij een etentje achteraf had Wolfcarius het over zijn plan met zijn grond. Hij vroeg mijn cliënt of hij een handje kon toesteken bij het verkavelen”, aldus Herman Baron. “En zoals we d’Udekem kennen, heeft hij gewoon gezegd dat hij de zaak eens zou bekijken. Later gaf Velle zich tegenover Wolfcarius uit als medewerker van het advocatenkantoor van d’Udekem. En blijkbaar vroeg Velle geld – voorschotten en commissieloon – om die grond een andere bestemming te geven. Dat gebeurde buiten het weten van de graaf. Omdat Wolfcarius het zaakje niet meer vertrouwde nam de gesprekken tussen hem, d’Udekem en Velle op. Maar vreemd genoeg zitten die bandopnames niet in het strafdossier. Het enige wat in de rechtbank werd voorgelegd zijn een aantal uitgetypte bladzijden van die zogenaamde geluidsopnames. Maar zelfs al mochten die bandjes bestaan, dan nog kunnen ze niet gebruikt worden, want het gaat om onrechtmatig verkregen materiaal en beroepsgeheim, gesprekken tussen een advocaat en zijn klant. Want d’Udekem was op dat ogenblik advocaat van Wolfcarius”, zegt mr. Baron.

Bijkomende onderzoeksdaden

Na de doorverwijzing door de Kortrijkse raadkamer tekende d’Udekem beroep aan bij de Gentse kamer van inbeschuldigingstelling (KI). Mr. Baron: “Het parket-generaal bij de KI wil eveneens dat d’Udekem en Velle doorverwezen worden naar de Kortrijkse correctionele rechtbank (omdat Wolfcarius in Ingelmunster woonde, red.). Dinsdag werd de zaak behandeld voor de Gentse KI. Er werd gepleit maar de zaak werd meteen doorverwezen naar 26 mei. Zowel Velle als d’Udekem ontkennen elke betrokkenheid. En er is trouwens geen enkel bewijs dat Wolfcarius ook maar iets betaald heeft. Maar als er al betaald is, dan heeft Velle dat geld in zijn zakken gestoken.”

“Verschijnen voor de KI betekent niet dat je schuldig bent, alleen dat er ‘aanwijzingen’ zijn. Bij voldoende aanwijzingen kunnen er drie dingen gebeuren. Ofwel gaat de zaak naar de correctionele rechtbank, ofwel worden er bijkomende onderzoeksdaden gesteld, ofwel wordt mijn cliënt buiten vervolging gesteld. Het gaat trouwens niet om oplichting of omkoping, maar wel om het proberen als advocaat iets te bewerkstelligen”, besluit advocaat Baron.

(AH)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.