Het eerste woord dat de naam Geert Bourgeois bij de mensen oproept, is zonder twijfel politiek. De Izegemse jurist waagde tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 1976 voor het eerst zijn kans bij de toenmalige Volksunie en stond meteen helemaal bovenaan de lijst. Een beslissing die de rest van zijn (politieke) carrière mee vorm heeft gegeven. En hem sindsdien voor elke mogelijke verkiezing op een lijst deed belanden.
...

Het eerste woord dat de naam Geert Bourgeois bij de mensen oproept, is zonder twijfel politiek. De Izegemse jurist waagde tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 1976 voor het eerst zijn kans bij de toenmalige Volksunie en stond meteen helemaal bovenaan de lijst. Een beslissing die de rest van zijn (politieke) carrière mee vorm heeft gegeven. En hem sindsdien voor elke mogelijke verkiezing op een lijst deed belanden.Weet u nog hoeveel voorkeurstemmen u 42 jaar geleden had?"997! De enige score uit mijn loopbaan die ik nooit zal vergeten. Ik weet nog dat we toen voor een enorme uitdaging stonden. Het was een sprong in het onbekende. Maar we kaapten uiteindelijk 14 procent van alle stemmen in Izegem weg en haalden vier zetels van de 29 binnen. Het waren ongelooflijke tijden, als ik er nu op terugblik. Pioniersjaren, zelfs."Wat herinnert u zich nog van uw eerste jaren als politicus?"Dat we stevige oppositie voerden. Iets wat nu niet altijd het geval is. Dat laatste heeft te maken met het minder grote belang van de gemeenteraad als beslissingsorgaan. Nu werken steden en gemeenten steeds meer onderling samen, zijn er tal van autonome gemeentelijke bedrijven, politie- en brandweerzones... Veel zaken liggen al in een definitieve plooi vooraleer de raadsleden ze voorgeschoteld krijgen. Wij konden wél nog een duidelijk verschil maken. En zes jaar na mijn start wisten we de toenmalige CVP-meerderheid in Izegem te doorbreken. Ik werd twaalf jaar eerste schepen en mee onder mijn bewind onderging Izegem een ware metamorfose. Ik was onder andere schepen van Openbare Werken en Stadskernvernieuwing. We hebben toen bijvoorbeeld het huidige marktcentrum gecreëerd en de Marktstraat heraangelegd, iets wat nu opnieuw aan de gang is. Alles komt terug."U zal in totaal 42 jaar gemeenteraadslid geweest zijn. Bent u daar trots op?"Zonder meer. Ik durf stellen dat ik de lokale politiek door en door ken. Ik heb me als schepen én als oppositieraadslid enorm kunnen uitleven. Ik beet me echt graag vast in dossiers, op welke stoel ik ook zat. Die drive van toen vind ik nu wat minder terug in de huidige gemeenteraad. Soms heb ik de indruk dat de passie wat verdwenen is. En dat betreur ik, want een sterk bestuur heeft een sterke oppositie nodig." Was een politieke carrière een evidentie voor u?"Eigenlijk wel. Ik heb rechten gestudeerd met de achterliggende gedachte om die kennis in de politieke wereld te kunnen gebruiken. Camiel Rosselle, een bekende oud-aannemer uit mijn geliefde Izegem, drukte het ooit erg mooi uit: 'Ge moet van nen beir gegeetn èn om an politiek te doen'. Dat heb ik. Meer dan veertig jaar lang."Wie zolang in het vak zit, ziet de politiek ook veranderen."De stiel is harder geworden, merk ik. Op lokaal vlak viel het nog mee. Ik ben nooit persoonlijk geworden, heb altijd de bal gespeeld. En gelukkig deden mijn tegenstrevers dat ook. We waren mensen onder elkaar. Ik herinner me nog de tijd dat we tijdens de pauze van de gemeenteraad snel-snel naar café 't Oud Gemeentehuis trokken om een pint te drinken. Meerderheid en oppositie samen. De sociale media hebben echter veel veranderd. Wat je vroeger zei, vervloog weer. Nu staat het enkele minuten later online."Die directe en harde aanpak is niet uw stijl...(schudt het hoofd) "Ik heb het meer voor de Britse manier van aan politiek doen. Met de nodige hoffelijkheid en respect. Ik heb zeker geen vlekkeloos parcours, dat heeft niemand, maar ik kan iedereen recht in de ogen kijken. Daar hecht ik veel waarde aan. Die verruwing vind ik geen goeie zaak, want dat wekt aversie op bij de burger."Op uw palmares ontbreekt één functie. Die van burgemeester van Izegem. Heeft u spijt dat het nooit gelukt is?"Ik ben in 1988, 1994 en 2000 met die ambitie gestart, maar het heeft niet mogen zijn. Ooit ben ik drie maanden tijdelijk burgemeester geweest toen Staf Nyffels gestopt was en het wachten was op Robert Vanlerberghe, maar daar is het ook bij gebleven. Ik had dit bijzonder graag gedaan, maar die droom kon ik niet realiseren. Rancuneus ben ik daar allerminst over. Daarom heb ik er in 2012 ook alles aan gedaan om huidig Izegems burgemeester Bert Maertens te lanceren. Liever een jong talent de kans geven dan zelf die droom te blijven najagen." De partij boven het persoonlijk belang."Klopt. Ik hou er trouwens van om jonge mensen te lanceren. Daar geniet ik haast nog meer van dan zelf een mooie realisatie te kunnen neerzetten."Waarom is lokale politiek de mooiste tak van de 'sector'?"Omwille van het directe contact met de burger. Mensen spreken je snel aan en zeggen ook waar het op staat. Ik herinner me dat mijn zitdagen als schepen vaak erg druk waren. Ik trok onlangs nog naar de zaterdagmarkt in Izegem en werd er constant begroet. Mensen beloofden zelfs om op mij te stemmen. Blijkbaar weet niet iedereen al dat ik niet meer op de N-VA-lijst sta. (grijnst) Maar als lokaal politicus kan je ook sneller dingen in beweging zetten. Je ziet de directe impact van de beslissingen. Een heraanleg van een straat start - meestal - op het geplande moment, bijvoorbeeld. Op Vlaams niveau word je met veel meer regels geconfronteerd."Zondag moet u voor het eerst in uw carrière niet checken hoeveel mensen u hun steun geven. Wat doet dat met u?"Het wordt sowieso een erg emotionele dag. Dat weet ik nu al. De politiek was - en is nog altijd - mijn leven. Met de gemeenteraadsverkiezingen verdwijnt daar toch een deeltje van. Voor het eerst staat er in mijn tuin nu een verkiezingsbord van andere N-VA-kandidaten dan mezelf. Ik heb wel nog mee kandidaten overtuigd en ben ook achter de schermen actief, maar het blijft een hemelsbreed verschil met wat ik normaal in volle verkiezingsstrijd meemaak. Toch heb ik er een goed gevoel bij. Ik kan met een gerust hart N-VA Izegem uit handen geven. Ik zal straks de grootste supporter van onze lokale afdeling zijn."Wat speelde mee bij de beslissing om niet langer een lokaal mandaat te ambiëren?"Als ik me ergens voor engageer, wil ik er ook voor de volle honderd procent voor gaan. En dat lukt niet langer. Ik heb de gemeenteraad - door mijn drukke agenda als minister-president - ondertussen enkele keren niet kunnen bijwonen en dat wringt wel. Zo zit ik nu eenmaal niet in elkaar. In het leven moet je kunnen loslaten en daar is de tijd nu rijp voor. Ik wil mezelf ook niet overleven."Welke momenten blijven u bij?"Mijn allereerste gemeenteraad zal ik nooit vergeten. Die vond op zondag 2 januari 1977 plaats en startte al om 10 uur 's ochtends. Het schepencollege werd toen nog via stemming verkozen en als oppositie kon je telkens een tegenkandidaat voorstellen. Dat leidde uiteindelijk tot een patstelling en een úrenlange zitting. Ik herinner me nog dat mijn echtgenote me toen boterhammen is komen brengen en dat het aansluitende diner voor het nieuwe schepencollege uiteindelijk werd geschrapt. Of die keer dat een schepen op leeftijd - een dikke sigaar rokend - een vraag vanuit de oppositie gewoon negeerde. Er kwam geen enkel antwoord. Dat kan je je nu niet meer voorstellen. Maar ook de vele vriendschappen die vanuit de politiek zijn gegroeid, zijn me erg veel waard."Vallen die twee termen met elkaar te rijmen?"Waarom niet? Zeker op lokaal vlak en binnen mijn eigen partij heb ik schitterende mensen leren kennen. Maar ook over de politieke grenzen heen heb ik vrienden voor het leven gemaakt. De ondertussen jammer genoeg overleden Peter Defreyne hoort daar zeker bij. (Izegems CD&V-boegbeeld Peter Defreyne vocht tegen kanker, maar stierf in november 2017, n.v.d.r.) Zijn dood heeft me echt geraakt. Een uitstekende oppositieleider en bovenal een echte vriend. Peters optimisme vind ik nog altijd legendarisch. Ik heb die man echt bewonderd."Eind mei 2019 staan de Vlaamse verkiezingen op de agenda. Met welke ambitie trekt u daar naartoe?(glimlacht) "Dat is de vraag van tien miljoen. En daar wil ik nu nog geen antwoord op geven. Eerst de gemeenteraadsverkiezingen, dan de volgende afspraak. Ik zal zeker op de lijst staan, maar waar en op welke plaats, dat verneemt u later... Eén ding is zeker: de goesting om er nog eens keihard tegenaan te gaan, is nú al aanwezig."Droomt u als 67-jarige niet stilaan van een iets rustiger leven?"Mijn job houdt me jong. Zet me in de zetel en ik zal zachtjes sterven. Ik ontmoet nog elke dag zoveel interessante mensen, leer nog elke dag bij. Daar wil ik nog niet mee ophouden. En áls ik ooit stop, dan wil ik een nieuwe uitdaging vinden. Anderstaligen Nederlands leren is nog altijd een ambitie die ik hoop waar te maken."Hoe zal u 14 oktober beleven?"Vanuit Izegem, maar ik blijf bereikbaar voor alle kandidaten en afdelingen. En als ik ergens mee onderhandelingen moet voeren, zal ik dat doen. Ik verwacht me aan een erg drukke dag en nacht..."Oud-burgemeester Willy Verledens"Hoewel Willy, een echte socialist, en ik allebei een andere politieke kleur én compleet andere persoonlijkheid hebben, hadden we toch een erg bijzondere relatie. We hebben zeer goed samengewerkt. En eerlijk: ik heb veel van de man geleerd. Willy is erg intelligent. Hij heeft geen diploma, maar had hij ooit de kans gekregen om te studeren, dan zou hij het erg ver geschopt hebben. Hij was een van die mensen met wie ik tijdens de pauze van de gemeenteraad graag een pint ging drinken. Nu zie ik Willy veel minder dan vroeger. Misschien moet ik hem nog eens een bezoekje brengen... In elk geval: Willy is een van die mensen die me zeer na aan het hart ligt."Izegem"De stad waar ik écht thuis kom. Hier staat mijn bed, hier heb ik school gelopen, hier wonen mijn vrienden voor het leven... En dankzij mijn jaren aan het Sint-Jozefscollege ben ik ook als mens gevormd. Ik had er schitterende leraars die mee het pad bepaald hebben dat ik nu bewandel. Ik rijd Izegem vaak vanuit Ingelmunster binnen en zie dan de Izegemse skyline - het kasteel Blauwhuis en de Sint-Tillokerk - opdoemen... Daar geniet ik nog elke keer opnieuw van."Kleinkinderen"Onze vijf pagadders zijn fantastisch. Het is ongelooflijk om hen te mógen zien opgroeien. Zij hebben mijn leven veranderd en zoveel meer kleur gegeven. Als ik met hen bezig ben, vergeet ik de wereld. Dan zit 'opa Izegem', zoals ze mij noemen, op de grond mee met de blokken te spelen. Ik leer hen fietsen, zwemmen, lezen... En ik ontdek talenten bij hen waar ze veel beter in zijn dan ik: tekenen, zingen..."Volksunie"De partij waar het allemaal mee begon. Op mijn zestiende ben ik er actief geworden en in Izegem richtte ik zelfs de jongerenafdeling op. Toen de Volksunie vervelde tot de N-VA, was ik een van de weinigen die het betreurde dat de oude partijnaam verdween. Het is niet alleen professioneel, maar ook emotioneel een onuitwisbaar deel van mijn leven. De Volksunie is de basis voor wat nu de grootste partij van Vlaanderen is. Dat mogen we nooit vergeten. Toen de leegloop binnen de Volksunie aan de gang was, ben ik gebleven. Ik kreeg meermaals te horen dat ik zo mijn toekomst hypothekeerde en toen ik in mei 2003 als enige N-VA'er tot Kamerlid werd verkozen, weigerde ik de handdoek te gooien. Hoe zwaar die periode ook was. Gelukkig had ik toen veel steun van mijn familie en mensen die N-VA goed gezind waren. Maar als ik toen niet had volgehouden, dan was er op vandaag van N-VA misschien geen sprake meer... Dat typisch West-Vlaamse karaktertrekje zit diep in mij. Koppig doorzetten, want falen is geen optie." (PVH)