Francesco Vanderjeugd na daad van barmhartigheid: “Die vierde zetel halen we binnen”

Francesco Vanderjeugd, geflankeerd door (v.l.n.r.) Emmily Talpe, Bart Tommelein en Mercedes Van Volcem: "Politiek is mijn passie, maar ik wil er niet aan kapot gaan." (Foto JCR) © (foto JCR)
Philippe Verhaest

Vriendschap in de politiek, het bestaat (nog). Nadat het Brugse Open VLD-boegbeeld Mercedes Van Volcem bedankte voor de lijstduwersplaats op de Vlaamse lijst, bood Francesco Vanderjeugd haar zijn eigen derde stek aan. Hijzelf wil nu vanop de vierde plaats een nieuw mandaat binnen halen. “Ik kijk naar het grotere plaatje. Mijn eigen persoon is hier niet van tel”, benadrukt hij.

Een érg moeilijke beslissing was het niet, zegt Francesco Vanderjeugd. “Eigenlijk is het eenvoudig”, stelt hij. “Nu hebben we als Open VLD het momentum vast om een vierde zetel binnen te halen en daarvoor hebben we een sterke vrouw als Mercedes Van Volcem nodig. Dat ik daarvoor een stapje achteruit moet zetten, neem ik er met plezier bij. Het wordt strijden, maar dat vierde zitje in het Vlaams parlement zúllen we binnenhalen.”

Toch is je beslissing allesbehalve evident.

“Dat besef ik maar al te goed. Maar ik begreep ook Mercedes’ frustratie. Tijdens de partijvergadering (vrijdagavond 1 maart in Roeselare, red.) heb ik mijn ongenoegen geuit. Ik vond het niet kunnen dat nog voor de vergadering Kathleen Verhelst als wit konijn voor de Kamerlijst werd gelost en ook het feit dat Mercedes die vrijdag al had bekend gemaakt dat ze afscheid zou nemen van de politiek kon ik niet goedkeuren. Maar zonder haar naar de verkiezingen stappen, was volgens mij ook niet aan de orde. Daarom stelde ik aanvankelijk voor om van plaats te wisselen: Mercedes op drie, ik als lijstduwer. Uiteindelijk sta ik op de vierde plaats en Maarten Vander Stichele die eerst op die vierde stek stond wordt eerste opvolger.”

(Lees verder onder de poll)

Hier staat ingevoegde content uit een social media netwerk dat cookies wil schrijven of uitlezen. U heeft hiervoor geen toestemming gegeven.
Klik hier om dit alsnog toe te laten

En daar kan je mee leven?

“Uiteraard. Ik plaats de partij boven mijn eigen persoon. Die is in het grote plaatje zelfs niet van tel. dat is misschien wat naïef, maar ik ben er echt van overtuigd dat we met Open VLD in mei grote stappen kunnen zetten. We hebben in West-Vlaanderen de wind in de zeilen. Een burgemeester in Oostende, Kortrijk en Ieper, mee in het bestuur in Brugge en Roeselare… En we hebben een pak uitvoerende mandatarissen. Bovendien heb ik de partij zelf nog nooit om iets gevraagd. In 2014 kreeg ik de kans om vanop plaats drie de poort richting Vlaams parlement open te beuken en dat is me ook gelukt. Ik heb de partijleiding destijds een brief geschreven om mijn kandidatuur te bevestigen, maar ik maakte toen tegelijk de belofte dat ik vanop eender welke plaats mijn kans wilde wagen. Nu kan ik iets terugdoen.”

In september 2018 werd je met een mentale crash geconfronteerd. Kijk je sindsdien anders naar de wereld?

“Die ervaring heeft ook nu een zekere rol gespeeld. Ik kan de zaken veel meer vanop een afstand bekijken en op die manier beter relativeren. Wie continu in het conflict zit, kán geen oplossing zien. En ik wilde koste wat het kost een crisis vermijden. Ik weet wat die teweeg kan brengen, want in 2016 werd ik daar in mijn eigen Staden al mee geconfronteerd. Een impasse binnen Open VLD West-Vlaanderen was allesbehalve positief geweest. Net daarom heb ik met mijn beslissing geprobeerd om het conflict in de kiem te smoren. En daar ben ik ook in geslaagd.”

Ik besef dat ik een redelijk groot risico neem, maar ik zal keihard werken. Een Vanderjeugd geeft nooit op!

Door vanop de vierde plaats richting verkiezingen te trekken, sta je nu wel voor zeer drukke maanden.

“Het zou sowieso druk geworden zijn, maar nu zal ik nog een tandje moeten bijsteken. Dat klopt. Aan de andere kant zal ik ook voldoende rustmomenten inbouwen. Die belofte heb ik me na mijn crash van vorig najaar gemaakt en zal ik ook nu blijven nakomen. Politiek is mijn passie, maar ik wil er niet aan kapot gaan.”

Wat als je niet verkozen wordt?

“Dat zal pijn doen. Maar ik heb gelukkig mijn burgemeesterschap om op terug te vallen en ook mijn eigen kapsalon draait op volle toeren. Maar het zou spijtig zijn als ik de ervaring van de voorbije jaren niet meer zou kunnen benutten. Ik heb nu een breed draagvlak bij de land- en tuinbouwers en op dat vlak een zekere expertise opgebouwd. Maar daar ga ik uiteraard niet van uit. Ik heb, voor alle duidelijkheid, ook geen enkele belofte gekregen. Het enige wat ik gevraagd heb, is dat Mercedes tijdens haar campagne mij haar onvoorwaardelijke steun geeft. En indien ik tóch niet verkozen zou zijn dat mijn parlementair medewerker Chris Dumoulein binnen Open VLD aan de slag kan blijven. Logische vragen.”

Hoe reageert je omgeving op je beslissing?

“Goed. Al zei mijn broer Emanuel me aanvankelijk dat ik een ‘domme kloot’ ben. (lacht) Maar nu begrijpt hij mijn beslissing volledig en heeft hij zelfs bewondering voor wat ik ondernomen heb. Ik besef ook wel dat ik een redelijk groot risico neem, maar ik zal keihard werken. Een Vanderjeugd geeft immers nooit op. Vijf jaar geleden was ik op het Vlaamse niveau nog een onbekende naam. Nu heb ik voldoende bagage om dit verhaal tot een goed einde te brengen. En laat het duidelijk zijn: bij Open VLD West-Vlaanderen trekken we weer allemaal aan hetzelfde zeel.”

Francesco opnieuw vrijgezel

Ook op persoonlijk vlak werd het leven van Francesco Vanderjeugd door elkaar geschud. Sinds kort vormt hij niet langer een koppel met Justine Decadt (26). De twee hadden iets meer dan een jaar een relatie. Die ontstond nadat de burgemeester zich om de familie bekommerde nadat Ann-Laure, Justines zus, bij een aanslag in New York op 31 oktober 2017 om het leven kwam. Hij regelde toen enkele zaken voor de nabestaanden en vergezelde hen zelfs naar Zaventem toen het lichaam van Ann-Laure gerepatrieerd werd. Francesco en Justine bleven contact houden en dat mondde uit in een relatie. De beslissing om uit elkaar te gaan, namen ze samen, klinkt het. “En die was met spijt in het hart. Maar we konden niet anders. Onze verwachtingen en toekomstvisies lagen gewoon te ver uit elkaar. We zijn in alle vriendschap uiteen gegaan en blijven contact houden. We horen elkaar nog elke dag en Justine was de eerste die ik belde om het nieuws over mijn vierde plaats te melden.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.