Krant van West-Vlaanderen verschijnt de komende twee weken niet. Het nieuws kan u wel blijven volgen via onze website dat las u ongetwijfeld al op de eerste pagina van de krant. We nemen wat vakantie en zijn vast van plan ons niet te laten strikken door wat intussen vakantiestress wordt genoemd. Daarmee wordt dan doorgaans precies het tegenovergestelde bedoeld van wat we met vakantie eigenlijk proberen na te streven: afstand nem...

Krant van West-Vlaanderen verschijnt de komende twee weken niet. Het nieuws kan u wel blijven volgen via onze website dat las u ongetwijfeld al op de eerste pagina van de krant. We nemen wat vakantie en zijn vast van plan ons niet te laten strikken door wat intussen vakantiestress wordt genoemd. Daarmee wordt dan doorgaans precies het tegenovergestelde bedoeld van wat we met vakantie eigenlijk proberen na te streven: afstand nemen van onze routines, loskomen van sleur en onze omgeving en onszelf wat slentertijd gunnen. Ons komt het over dat het elk jaar moeilijker wordt om aan die vakantiestress te ontsnappen. Omdat we elkaar daarin wat opjagen met goedbedoelde tips. Om bijvoorbeeld files te ontwijken, om de vermaledijde truken van malafide camping- of hoteluitbaters te mijden, om niet in de zogenoemde toeristenvallen te trappen. Allemaal goed bedoeld, maar vaak wakkeren dat soort adviezen de onrust in mensen nog meer aan.Het is precies het streven om het maximum te halen uit de vakantie dat die vakantie om zeep helpt. Met alle gevolgen van dien. Voor onszelf en voor onze naaste omgeving.We zijn het trouwens niet meer gewend om los te komen van onze routines, zelfs niet om letterlijk afstand te nemen van onszelf en van onze omgeving. Ga maar na welke foto's mensen het vaakst van zichzelf nemen: het zijn selfies die we letterlijk van op nauwelijks een halve meter afstand nemen. Tekenend voor onze tijd en voor ons zelfbeeld.Nee, dan toch liever een vakantie waarvan we op voorhand niet weten of alles wat we plannen zal lukken. Een vakantie waarin we ons wat wentelen in de onvolmaaktheid van mensen en dingen, waarin we ook eens durven letterlijk en vooral schaamteloos onze tijd te verprutsen. Alles van waarde wordt schaars zelfs met water valt niet meer te morsen maar zo één keertje per jaar schaamteloos de tijd nemen om niets te doen, om niets te moeten doen, om niets te laten doen... zalig, denken wij. Als dat nu maar niet op een to do-lijstje komt te staan.