De kans is niet gering, dat het politieke gewicht van onze provincie in Brussel na de verkiezingen zal verminderen. Tot voor 26 mei hadden we met Geert Bourgeois een minister-president en met Bart Tommelein en Hilde Crevits twee viceminister-presidenten. Bij sp.a is de partijvoorzitter een West-Vlaming. Maar zal John Crombez op post kunnen blijven?
...

De kans is niet gering, dat het politieke gewicht van onze provincie in Brussel na de verkiezingen zal verminderen. Tot voor 26 mei hadden we met Geert Bourgeois een minister-president en met Bart Tommelein en Hilde Crevits twee viceminister-presidenten. Bij sp.a is de partijvoorzitter een West-Vlaming. Maar zal John Crombez op post kunnen blijven?Dit zijn allemaal functies waarmee je als politicus veel invloed hebt in Brussel. Onze provincie woog door op het beleid, zat aan het stuur van de Vlaamse regering, en via het politiek belang van Bourgeois, Crevits, Tommelein en Crombez ook elders aan de knoppen. Maar na deze verkiezingen blijft daar minder van over.Bart Tommelein vertrok al eerder naar Oostende om er burgemeester te worden, Geert Bourgeois trekt nu naar Europa en verdwijnt op die manier uit beeld, het Hilde-effect heeft duidelijk niet gewerkt voor CD&V en de kans bestaat dat John Crombez niet langer voorzitter zal blijven van SP.A. De volgende minister-president zal allicht geen West-Vlaming zijn. Waar en met welk belang Hilde Crevits als minister terugkeert, moeten we afwachten. Bart Tommelein kan via het parlement wel wegen, maar enkel als hij voorzitter van Open Vld wordt, zit dat weer op het niveau van zijn viceminster-presidentschap. Gevolg, het lijkt er sterk op dat het politiek gewicht van West-Vlaanderen zal verminderen. Er zullen misschien nieuwe West-Vlaamse excellenties volgen, maar dat de drie cheffen van de Vlaamse regering uit onze provincie kwamen, zal zich allicht niet herhalen.Gelukkig is er wel een oplossing om onze provincie terug gewicht te geven. We moeten de krachten bundelen om West-Vlaanderen evenveel of meer te doen wegen. De Limburgse politici zitten in Brussel dikwijls samen, over de partijgrenzen heen, om hun thema's op tafel te leggen. De West-Vlamingen zouden dat ook moeten doen. Dingen in beweging zetten door ze samen, na overleg, aan te kaarten. En ze beginnen beter vandaag dan morgen.