Met de verzengende hitte van afgelopen week, kwam ook de belofte van vakantie. Veel collega's snakken ernaar.
...

Met de verzengende hitte van afgelopen week, kwam ook de belofte van vakantie. Veel collega's snakken ernaar. Dat viel me op toen we op de redactie een rondje vakantiebestemmingen afliepen. Je kent het wel: één collega zegt dat ie naar Italie gaat voor drie weken en dan voelt de rest zich min of meer geroepen om te zeggen waar hij of zij naartoe gaat. Weinig verrassingen trouwens: Frankrijk, Italië en Spanje blijven populair. Want gemakkelijk met de auto, zeker met kleine kinderen. De kinderlozen gaan op citytrip of pakken voor een maand de rugzak naar een land waar je veel inentingen voor nodig hebt. Ik zou niks liever willen dan een maand te verdwijnen in een andere tijdszone. Maar net zoals vorig jaar blijven we gewoon thuis. De verbouwing heeft ons reisbudget werkelijk helemaal opgegeten. Hoewel ik er wat ongemakkelijk van word, denk ik aan de zomer van vorig jaar. Toen mijn agenda niet bestond, toen ik geen uur had, toen ik met vrienden kon afspreken aan zee zonder dat er een afspraak in mijn nek zat te hijgen of dat ik vroeg in bed moest want ja, De Ochtend. In de eenvoud van het grote niks tijdens die zomer, was ik nooit gelukkiger. Herhaling is saai, maar voor één keer wil ik de komende weken een uitzondering maken.