Meimaand is mamamaand. Dan verjaart mijn moeder en kort erna is het Moederdag. Dus ergens eind mei trakteert zij haar klein- ,schoon-, en andere kinderen, op een etentje in (de buurt van) Brugge.
...

Meimaand is mamamaand. Dan verjaart mijn moeder en kort erna is het Moederdag. Dus ergens eind mei trakteert zij haar klein- ,schoon-, en andere kinderen, op een etentje in (de buurt van) Brugge.De jaarlijkse hamvraag: waar gaan we naartoe? Eisen zijn: kindvriendelijk, mogelijkheid om buiten te zitten/spelen, correcte prijs-kwaliteit, een gezellige sfeer en vooral: lekker eten. De basics, quoi?De plek die ze op het oog had was helaas volboekt. Dus gingen we noodgedwongen elders. En elders bleek de jaren stilletjes te zijn. De keet was de definitie van vergane glorie, zowel qua interieur als personeel. De ober snakte duidelijk naar vakantie, of beter, naar zijn pensioen. Aardappelen en frieten werden vrolijk in één gerecht geserveerd, de portie groenten was nauwelijks met het blote oog zichtbaar, de saus (want ja, een gerecht zonder saus kán niet) kwam op tafel in een te grote metalen kan, recht uit een kostschool. En 'vegetarisch' betekent 'wat er op de kaart staat maar dan zonder het vlees'.Alles was blijven stilstaan, behalve de prijslijst. Die was behoorlijk geupdatet. Maar kijk, er was wel een grote tuin en daar hebben we, op een bank onder een boom, zelf ook even de tijd stilgezet en een prachtige familiefoto gemaakt.Bedankt mama!