Afgelopen week was een woelige. Er werden een paar emotionele rammelingen uitgedeeld door Het Leven. Kleine kinderen die een veel te grote ziekte moeten dragen. Een jonge vrouw, in volle levenslente, wordt zomaar weggeru...

Afgelopen week was een woelige. Er werden een paar emotionele rammelingen uitgedeeld door Het Leven. Kleine kinderen die een veel te grote ziekte moeten dragen. Een jonge vrouw, in volle levenslente, wordt zomaar weggerukt. Een warm, integer mens die veel te plots en veel te vroeg verdwijnt.Ik ken ze niet persoonlijk en u waarschijnlijk ook niet. Maar ik ben er verdomme niet goed van. En u? We worden er collectief weer even aan herinnerd dat het allemaal zo broos en fragiel is. Dat het soms vanzelfsprekende zo ontzettend dierbaar is. Dat alles van waarde weerloos is en vele dingen zo verdomd oneerlijk. We weten het wel, maar vergeten het snel. Het bezorgt me een brok in mijn borst en doet me denken aan deze zinnen uit 'De vlammende wereld'. - een geweldig boek van Siri Hustvedt -"Ik wil vlammen en donderen en brullen. Ik wil me verschuilen en huilen en me aan mijn moeder vastklampen. Maar dat willen we allemaal." Wees lief voor wie je lief is. Amuseer u. Morgen rijd ik naar Brugge.PS: lees dat boek.