Mama's en papa's zetten hun kinderen af aan de schoolpoort met de driewielers en ook de fietskoeriers, met hun snelle wendbare cargofietsen, zie je steeds meer in het straatbeeld verschijnen.
...

Mama's en papa's zetten hun kinderen af aan de schoolpoort met de driewielers en ook de fietskoeriers, met hun snelle wendbare cargofietsen, zie je steeds meer in het straatbeeld verschijnen. Zevenentwintig jaar lang kon ik mezelf, met enige trots, tot die groep rekenen. Ik deed alles met de fiets en schafte me zelfs een antieke bakfiets aan om met mijn hond door het park te sjeezen. Tot november van vorig jaar. Op dat moment heb ik me (enigszins per ongeluk) een auto aangeschaft. Hoe is dat in godsnaam mogelijk hoor ik u denken. Wel ik ben blijkbaar niet de enige. Het overkwam ook Simon Verschelde van Lieve Zusjes, Stoere Broers, nota bene de grootste voorstander van cargofietsen in Kortrijk. De aanstokers? Zijn ouders. Die hun zoon vol goede bedoelingen een camionette aansmeerden. Want leven zonder auto, dat kan toch niet? Dat standpunt beheerste blijkbaar ook jarenlang de gedachten van mijn (allerliefste, meest behulpzame en geliefde) oma. Want zodra ze haar kans zag, sleepte ze mij mee naar een autogarage, waar ik enigszins twijfelend de nodige papieren ondertekende. Nu staat er dus zo'n benzineslurpend, milieuvernietigend, fijnstofuitstond machien te blinken in mijn garage. En ja, daar voel ik mij schuldig over. En toch kan ik mezelf er niet toe brengen het ding buiten te kieperen. Excuses genoeg. Ik hoef nooit meer gefrustreerd te staan wachten op een trein die misschien wel, maar misschien ook niet zal komen. Ik vind het vreselijk om als een verzopen kat op interviews aan te komen en ik gebruik hem enkel als ik een afstand van meer dan vijf kilometer moet afleggen. Excuses die stuk voor stuk doorprikt werden door de mensen die ik afgelopen week interviewde over hun passie voor de cargofiets. Dus: wie biedt er een goede prijs voor een tweedehands Nissan Micra? Wie weet vind ik wel de moed om mijn wagen vaarwel te zeggen eens het zomer wordt en de kans op een verzopen kat-look wat kleiner is.