't Is weer voorbij, die mooie zomer. Haast niemand die deze zin niet kent, maar wie weet ook wie de zanger was? Zelf moest ik het opzoeken: de Nederlander Gerard Cox bracht het lied uit in 1973, gebaseerd op een melodie van de Frans-Amerikaanse zanger Joe Dassin. In 1973 werden er van de single maar liefst 173.000 exemplaren verkocht.

Van de zomer wordt vaak gezegd dat we willen dat hij nooit ophoudt. Ik denk er anders over: na een paar maanden zon - als we geluk hebben - heb ik er vaak genoeg van, zeker wanneer we zoals nu een hittegolf hebben. Dan verlang ik naar de nazomer, wanneer de kleuren zachter worden en de zonnestralen minder genadeloos. Meer nog: ik verlang naar vallende bladeren, naar de wind en naar warme televisieavonden waarbij je kunt schuilen onder een deken. Ik verlang naar een boswandeling in Beernem of het Veldbos in Ardooie of de Meikesbossen aan de voet van de Poelberg. Ik verlang naar thuiskomen in de vooravond en je handen warmen aan een kop hete chocolademelk. Van de zomer kunnen we veel zeggen, maar niet dat hij knus of gezellig is. Ik las dat de zomer volgens statistieken mensen agressiever maakt en dat geloof ik ook: de hitte doet iets met ons. Geef mij maar de vier seizoenen en niet elke dag méér van hetzelfde, zoals in veel andere klimaten.

De zomer maakt de mensen agressiever, en dat geloof ik ook

Hoe zag mijn zomer eruit? Rustig. Ik heb veel gewerkt aan mijn nieuwe roman en boeken gelezen in de schaduw van de bomen in het Patersbos. Ik ben met een vriendin naar Madrid geweest en heb er zoveel ijsjes gegeten dat de weegschaal mij een duidelijk signaal gaf. Ik heb in een appartement in Oostende het isolement en de rust opgezocht om te schrijven. Woensdag vertrek ik voor acht dagen naar Sicilië. Ik zal proberen niet ontvoerd te worden door de maffia en zie u volgende week, vanuit Sicilië, terug op deze plek.