Zelf ben ik op mijn 21ste ook gedoopt en ik weet nog altijd niet goed wat ik mij toen in het hoofd haalde. Vier uur lang werd ik bekogeld met eieren en bloem, kreeg mijn haar een lookshampoobehandeling en moest ik zaken opdrinken en eten die ik van mijn leven niet meer wil proeven. Dat was natuurlijk niets in vergelijking met wat S...

Zelf ben ik op mijn 21ste ook gedoopt en ik weet nog altijd niet goed wat ik mij toen in het hoofd haalde. Vier uur lang werd ik bekogeld met eieren en bloem, kreeg mijn haar een lookshampoobehandeling en moest ik zaken opdrinken en eten die ik van mijn leven niet meer wil proeven. Dat was natuurlijk niets in vergelijking met wat Sanda Dia moest ondergaan. Dat, voor alle duidelijkheid, was geen studentendoop meer. Wij hebben goed gelachen en het grootste deel van mijn schachtenpap heb ik snel op de grond gekieperd toen er even niemand keek. Heb ik er vrienden voor het leven aan overgehouden? Neen. Alleen een ex die het goed met mijn hond kan vinden. Zou ik het opnieuw doen? Absoluut niet! De dag dat ik mijn diploma ontving, regende het en rook mijn haar nog naar look. Bovendien kon je dat sadistische kantje, hoe vaag ook, zeker ook in onze club terugvinden. Het wij-zijn-beter-dan-zij-gevoel, simpelweg omdat we een lintje dragen, heeft mij altijd gestoord. Ook al maakt zeker niet elk clublid zich daar schuldig aan. Vind ik dat we de hele boel dan maar moeten afschaffen? Natuurlijk niet. Ik ken veel mensen die er wel vrienden voor het leven of zelfs de liefde van hun leven hebben gevonden. Er is helemaal niks mis met een gezellige studentendoop, lookshampoo en al. Want laat ons eerlijk zijn, we willen toch allemaal ergens bij horen? Hoe exclusiever, hoe liever. Als volwassenen is dat niet anders. Hoeveel exclusieve gentleman clubs of golfclubs bestaan er niet op deze planeet? En daar is niks mis mee, zo lang we er de sadisten maar buiten houden.