Beste Romelu,
...

Beste Romelu,In normale omstandigheden hadden jullie vorige zaterdag in Sint-Petersburg Rusland geklopt met 2-0 en werd je nu gemasseerd na de 3-1-zege tegen Denemarken van gisteravond in Kopenhagen. Euro 2020 zou één week bezig zijn en de derde groepsmatch tegen Finland hadden jullie, Rode Duivels, gedevalueerd tot een formaliteit. Je had er zonder twijfel al drie ingeramd (één met links, één met rechts en één met het hoofd) en je totaal bij de nationale ploeg op 55 doelpunten gebracht. 55 in 87 wedstrijden. En je bent nog maar 27 jaar. In de fleur van je leven, op het toppunt van de fysieke kracht van een man. De wereld aan je voeten.Euro 2020 zou jouw en bij uitbreiding dus ook ons tornooi worden, Romelu. Na de derde plaats op het WK van twee jaar geleden in Rusland zou België op volle wasdom dit jaar de kers op een genereuze generatietaart zetten: Europees kampioen! Op 12 juli wachtte ons een groot delirium, het land in extase. Voor minstens een hele week. Quod non. Covid-19 slaat veel dromen aan diggelen. Of het met een jaar uitstel zal lukken, weet niemand. Maar er wordt gevreesd. De verdediging heeft zijn houdbaarheidsdatum overschreden hoor ik uit de mond van de meeste analisten. Ik weiger het te geloven. Als believer van het eerste uur.Ik moet eerlijk zijn. In jou heb ik vroeger niet onmiddellijk geloofd en daarin heb ik me schromelijk vergist. Toen je verkaste van Anderlecht naar Chelsea had ik grote twijfels. Te vroeg weg bij paars-wit en te weinig basistechniek voor de Europese top, dat was toen mijn mening. Je had het bij Chelsea ook niet gemakkelijk, maar vooral omdat je geen eerlijke kansen kreeg. Je hebt er waarschijnlijk maar een match of tien gespeeld. Bij West Brom en Everton begon het draaiboek plots wel te vlotten en groeide je uit tot de aan de lopende band scorende spits die je nog altijd bent. Ook bij Manchester United deed je het ondanks veel tegenwind goed en wat je bij Inter laat zien is wereldklasse. Ik ben ondertussen een fan van je en verdedig je ook vaak tegenover de analisten, Romelu. Met de nodige nuance weliswaar. Technisch ben je nog altijd geen wonderkind, maar ook daar is de evolutie zichtbaar. Het gevolg van de juiste instelling. Snelle en krachtige vezels gekoppeld aan een dosis wilskracht en uren hard labeur hebben je gebracht tot waar je nu staat, aan de Europese top. Je spreekt met je voeten op het veld en je roert je mond ernaast. Het is goed dat je ook daar je gewicht in de schaal legt. Toen je onlangs de cartoon purple lives matter van Marec (waarin Wouter Vandenhaute met zijn knie Michael Verschueren wurgde) in Het Nieuwsblad openlijk veroordeelde, kreeg je veel steun en ook de nodige tegenwind. Maar je hebt verdorie gelijk dat je je laat horen. Als aanbeden topsportfiguur kan je wel degelijk het verschil maken. Kijk maar naar wat je ex-ploegmaat Marcus Rashford voor mekaar krijgt met zijn open brief in het Verenigd Koninkrijk. Rolmodellen die hun taak ter harte nemen, voorbeelden voor verschillende generaties. Ze spreken tot de verbeelding. Blijf dus wie je bent. Maak het verschil en bezorg ons met een jaar uitstel dan toch maar die Europese titel. We kijken nu al uit naar 11 juli 2021. Zet de Jupiler maar koud.Met warme groet,