Mijn tweede wereldkampioenschap zit erop. Ik heb de halve finales gehaald, wat het hoogst haalbare was met het huidige hoge niveau op de 400 meter horden. Maar ik had die halve finales graag met een snellere chrono besloten. Al in de reeksen moest ik vaststellen dat ik het goeie gevoel van op training niet terugvond in de wedstrijd. Ik moest ongelooflijk diep gaan om me te plaatsen, wat er in combinatie met de hitte voor zorgde dat ik uitgeteld aan de finish neerzeeg en de verzamelde journalisten meer dan een halfuur moesten wachten vooraleer ik hen met veel moeite enkele woorden kon toespreken.
...