Gent-Wevelgem staat bekend als waaierkoers en de klassieker deed zondag zijn reputatie alle eer aan. Met tegenwind op de kop beukten de renners zich naar de Moeren, het gevreesde niemandsland aan de Frans-Belgische grens. Aan dat keerpunt barstte de koers volledig los. Onder impuls van een bedrijvige Sep Vanmarcke, die gestalte gaf aan de waaier richting de Casselberg, werd de koers plots keihard. De voorsprong van de zeven vluchters, nochtan...

Gent-Wevelgem staat bekend als waaierkoers en de klassieker deed zondag zijn reputatie alle eer aan. Met tegenwind op de kop beukten de renners zich naar de Moeren, het gevreesde niemandsland aan de Frans-Belgische grens. Aan dat keerpunt barstte de koers volledig los. Onder impuls van een bedrijvige Sep Vanmarcke, die gestalte gaf aan de waaier richting de Casselberg, werd de koers plots keihard. De voorsprong van de zeven vluchters, nochtans geen mietjes, smolt als sneeuw voor de zon. Er volgden zelden geziene taferelen : renners die zomaar in de gracht reden, truitjes die in wielen draaien, waaier na waaier, renners die uit de waaier 'gewaaid' werden. In onze zetel was het om duimen en vingers van af te likken.Gent-Wevelgem is al jaren een wedstrijd met een eigen karakter : een waaierkoers en een van de weinige topkoersen die naar het West-Vlaamse heuvelland trekt. En dat de bergjes net niet zwaar genoeg zijn om het verschil te maken, zorgt ervoor dat er ook voor die heuvelzone keer op keer gekoerst wordt. Wevelgem ligt ook een stuk na die heuvelzone en daardoor moet er ook na die heuvelzone slim gekoerst worden. Luca Paolini had het begrepen. Misschien niet de sterkte, maar zeker de leepste en de slimste. Sep Vanmarcke kan nog iets van hem leren. Sep was sterk, heel sterk zelfs, en toonde dat ook. Hij reed constant voorin, was een van de aanstokers van de eerste waaiers, dichtte het gaatje met de vluchters op het goede moment en koerste volop mee. Wellicht kostte het hem te veel krachten om in de finale bij te benen met de renners die wat meer in de luwte hadden gekoerst. Gent-Wevelgem heeft Sep geleerd dat hij in de Ronde van Vlaanderen en Paris-Roubaix misschien iets verstandiger moet koersen. En misschien is zijn mindere ploeg dan wel een voordeel. Als eenzaat moet hij dan de koers niet maken.Ook Jens Debusschere speelde zondag zijn rol. De schoonbroer van Jürgen Roelandts deed het tactisch uitstekend, maar gaf na de koers toe dat hij simpelweg niet goed genoeg was. Het gebeuk van flandriens Niki Terpstra, Sep Vanmarcke, Stijn Vandenbergh en Geraint Thomas had hem gekraakt. Dat is geen schande, het is knap dat hij zijn driekleur toonde in misschien wel de mooiste koers van het jaar.