Vlaams Belang-parlementslid Dominiek Sneppe is in een interview met deze krant op haar hoede. Dat zegt ze zelf. Toen ze vorig jaar verklaarde dat ze het homohuwelijk een brug te ver vond, kwam ze in een mediastorm terecht. Ook haar voorzitter was helemaal niet opgezet met haar verklaringen. Ze is dan wel niet van mening veranderd, zegt ze, maar ze zwijgt er nu liever over. Wat ik denk en voel doet er niet toe, ik ben parlementslid van mijn partij, luidt...

Vlaams Belang-parlementslid Dominiek Sneppe is in een interview met deze krant op haar hoede. Dat zegt ze zelf. Toen ze vorig jaar verklaarde dat ze het homohuwelijk een brug te ver vond, kwam ze in een mediastorm terecht. Ook haar voorzitter was helemaal niet opgezet met haar verklaringen. Ze is dan wel niet van mening veranderd, zegt ze, maar ze zwijgt er nu liever over. Wat ik denk en voel doet er niet toe, ik ben parlementslid van mijn partij, luidt het.Zij is ongetwijfeld niet het enige parlementslid dat een eigen mening totaal ondergeschikt maakt aan die van de partijleiding. Discussies worden gevoerd binnenskamers, luidt het, in het parlement is de persoonlijke ruimte doorgaans beperkt. Dat is voor ons, de kiezers, een gevaarlijke evolutie.Er wordt ons immers gevraagd om mensen te kiezen die ons in dat parlement vertegenwoordigen. Zo hebben we het geleerd. Maar dat is ver van de werkelijkheid. De mensen die we kiezen vertegenwoordigen een partij en een partijprogramma en niet langer of toch veel minder de mensen van wie ze een stem hebben gekregen. Het zijn dus niet langer meer volksvertegenwoordigers, zoals we ze nog officieel noemen, maar partijcolporteurs. Partijhoofdkwartieren zullen dan wel beweren dat de kiezers meer dan vroeger weten voor welk programma en voor welk beleid ze stemmen, maar ook dat is maar een halve waarheid. Want zodra coalitiegesprekken starten, wordt een mix van allerlei programma's gemaakt en herkent een kiezer van een beleidspartij nog maar zelden in het gevoerde beleid het programma waarvoor hij heeft gestemd. Als kiezer wil ik weten van wie mijn stem krijgt of hun mening over bijvoorbeeld het homohuwelijk, over euthanasie, over abortus, over genderthema's strookt met mijn mening. Ik wil weten wat zij of hij denkt over sociale zekerheid, over onderwijs, over ons gezondheidssysteem enzovoort.Als al die kandidaten daarover hun mening niet meer mogen of kunnen ventileren, blijf ik als kiezer in de kou en stuur ik misschien wel de, volgens mij, verkeerde mensen naar Brussel. Of we kiezen voor een partij en haar programma, maar wat moeten we dan met de volksvertegenwoordiging en met de verdediging van onze regionale belangen?Reageren? jan.gheysen@kw.be