Het vuur brak zondagnacht rond middernacht uit in het appartement op de bovenste verdieping van een gebouw in de Oostmeetstraat in het centrum van Koekelare. Bewoner Detlev was in de zetel in slaap gevallen samen met zijn hond Mia, een 9-jarige kruising met een pitbull. "Mia slaapt altijd bij me en dat is nu mijn groot geluk geweest", zegt Detlev.
...

Het vuur brak zondagnacht rond middernacht uit in het appartement op de bovenste verdieping van een gebouw in de Oostmeetstraat in het centrum van Koekelare. Bewoner Detlev was in de zetel in slaap gevallen samen met zijn hond Mia, een 9-jarige kruising met een pitbull. "Mia slaapt altijd bij me en dat is nu mijn groot geluk geweest", zegt Detlev. "Ze is normaal altijd erg rustig, maar plots begon ze als een gek te duwen met haar snuit en aan me te trekken. Ze blafte ook en bleef maar morrelen. Ik was net in een diepe slaap, maar raakte wakker. Nog maar net waren mijn ogen open of ik zag tal van vlammen en zwarte rook. Ik nam Mia, die heel onrustig bleef, onder mijn armen en stormde naar buiten. In de nachtwinkel vlakbij heb ik dan hulp gezocht en werd de brandweer gebeld."De brandweer van Koekelare was snel ter plaatse, hun kazerne ligt immers in dezelfde straat. "Toen we ter plaatse waren zagen we van achter de vensters al de vlammen zitten", zegt brandweerkapitein Dries Depreitere. "De bewoner stond ons samen met zijn hond op te wachten en kon ons aanwijzingen geven. Eenmaal boven bleek de brand ontstaan te zijn in een hoek van een keuken, in een open ruimte met de living. Volgens de branddeskundige had de bewoner de draaiknop van het fornuis laten aanstaan. Het appartement is voorlopig onbewoonbaar door de brandschade en rook- en waterschade." De brandweer was uiteindelijk vrij snel geblust. De ladderwagen van post Kortemark en autopomp van post Leke kwamen eveneens ter plaatse.Detlev beseft dat het veel erger had kunnen aflopen. "Ik ben er zeker van: Mia heeft mijn leven gered", zegt hij. "Zonder haar was ik wellicht nooit tijdig wakker geworden en was het vuur al veel heviger geweest. Ik ben haar zo dankbaar. Ze was voor mij altijd al erg bijzonder. Drie jaar geleden verhuisde ik vanuit Izegem naar Koekelare en sindsdien is ze mijn steun en toeverlaat. Ook nu merk ik nog dat ze erg onrustig is. Ze is wat angstig en volgt mij overal waar ik ga. Voorlopig krijg ik nu onderdak bij een vriendin in Zarren. Wanneer ik terug zal kunnen keren naar mijn appartement is onzeker, maar dankzij steun van vrienden zal ik die periode wellicht kunnen overbruggen. Voor mij roept de brand nare herinneringen op. In mijn kindertijd heeft het ooit eens gebrand bij mijn papa. Dat beeld zie ik nu ook terug. Maar ik ben zeer blij dat ik dit kan navertellen. Dankzij de brandweer en vooral dankzij mijn bijzondere hond Mia", besluit Detlev. (JH)