Het is zondagnacht omstreeks 04.30 uur als de student Handelswetenschappen samen met z'n vrienden Emile en Thomas op de terugweg naar huis is. "Ik had de hele avond, tenminste tot middernacht, gewerkt in sportcafé De Treffer, waarna we met een deel van het team nog eens naar Café Bananas in de Olmstraat gingen", begint Arthur het verhaal. "Uiteindelijk beslissen we om naar huis te gaan, we nemen afscheid van de anderen op de Markt en opeens horen we gierende banden....

Het is zondagnacht omstreeks 04.30 uur als de student Handelswetenschappen samen met z'n vrienden Emile en Thomas op de terugweg naar huis is. "Ik had de hele avond, tenminste tot middernacht, gewerkt in sportcafé De Treffer, waarna we met een deel van het team nog eens naar Café Bananas in de Olmstraat gingen", begint Arthur het verhaal. "Uiteindelijk beslissen we om naar huis te gaan, we nemen afscheid van de anderen op de Markt en opeens horen we gierende banden.""Ik dacht eerst nog: 'Weer zo'n chauffeur die stoer wil doen', dus we hechtten er niet al te veel belang aan", gaat de Anzegemnaar verder. "Maar plots riepen er mensen dat we moesten springen. Wie dat was, weten we nog altijd niet. Ik kan me ook niet precies herinneren wat er gebeurd is, het is een beetje een waas geworden. In ieder geval: mijn vrienden en ik kregen brokstukken van de auto en van het betonnen monument over ons heen. Het was echt een serieuze botsing, want een van de paaltjes lag zelfs op het kerkplein."Arthur zelf ligt even op de grond en houdt aan de sprong een bloedneus en gekneusde benen aan over. Emile belandde onder een fietsenrek, hield er een beenfractuur aan over en Thomas komt er met de schrik van af. "Naar de inzittenden van de auto hebben we niet onmiddellijk gekeken, maar blijkbaar zijn die uit het raam van de auto geklommen en gevlucht", zegt Arthur. "Dat vind ik nog het ergste: de bestuurder en de drie passagiers hebben vluchtmisdrijf gepleegd. Vooral de passagiers, zij hadden in principe niks misdaan, dus ze hadden toch kunnen helpen?"Het was eveneens een onbekende die de hulpdiensten verwittigde. "Al was dat blijkbaar ook niet eenvoudig", gaat Arthur verder. "Naar verluidt wilde het ziekenhuis geen ambulance sturen 'voor een gekneusd been en een bloedneus'. Pas toen de politie ter plaatse kwam en opnieuw belde, werden we meegenomen naar de spoeddienst", zegt hij.Door het ongeval zal Arthur nu de hele week noodgedwongen thuis moeten blijven. "Werken in De Treffer zit er inderdaad niet in, nee", stelt hij. "Maar ik ben zondagmiddag eens langs geweest op het werk en ze waren vooral blij dat ze mij eens konden vastpakken. Want eerlijk gezegd, als we niet opzij gesprongen hadden, was het waarschijnlijk slechter afgelopen. We hebben geluk gehad", aldus Arthur.(PNW)