Alveringem had twee goed draaiende scholen. Jongens gingen naar de gemeentelijke jongensschool in de Nieuwstraat en meisjes naar de katholieke basisschool in de Hoogstraat. Tot de Vlaamse overheid in mei 1968 plots besliste om in Alveringem een staatsschool te bouwen en daarbij ook aan de bevolking verkondigde dat ze voor gratis busvervoer zouden zorgen. Het nieuws sloeg in als een bom bij de reeds bestaande scholen die tot dan geen vervoer in de aanbieding hadden.
...

Alveringem had twee goed draaiende scholen. Jongens gingen naar de gemeentelijke jongensschool in de Nieuwstraat en meisjes naar de katholieke basisschool in de Hoogstraat. Tot de Vlaamse overheid in mei 1968 plots besliste om in Alveringem een staatsschool te bouwen en daarbij ook aan de bevolking verkondigde dat ze voor gratis busvervoer zouden zorgen. Het nieuws sloeg in als een bom bij de reeds bestaande scholen die tot dan geen vervoer in de aanbieding hadden. "De belofte van gratis busvervoer sloeg natuurlijk aan bij de ouders", vertelt Christiane Debuysere die tussen januari 1968 en 1 september 1994 in de vrije basisschool onderwijzeres en schoolhoofd is geweest. "We voelden dat genoeg toen we tijdens de grote vakantie van '68 op huisbezoek gingen. Dat gratis busvervoer van de staatsschool werd een zaak van leven of dood voor de twee andere scholen. Tegenwoordig betekent het verlies van enkele leerlingen minder lestijden, maar in die tijd kon een tekort van één leerling nog een hele klas doen vallen! We konden dus niet anders dan zelf ook busvervoer aanbieden. En snel. Een half jaar lang werd beroep gedaan op een firma. Die grap kostte ons maandelijks 30.000 oude Belgische franken of 750 euro, wat al snel onhoudbaar werd. Er werd beslist om zelf twee busjes aan te kopen en om de aankoop te kunnen financieren werd aan alle leerkrachten 20.000 oude Belgische franken gevraagd. Het was zwemmen of verzuipen... Juffen, meesters en de directeurs; ze waren allemaal chauffeur. De grootste kinderen speelden voor begeleider en elk busje reed 's morgens drie of vier ritten en 's avonds nog een keer. Het was onze taak niet om dat grote werk er bij te nemen, maar we deden het toch. Er stond veel op het spel."Om geld in het laatje te krijgen en alle leerkrachten te kunnen terug betalen, beslisten de directies van beide scholen al snel om een vzw op te richten en activiteiten te organiseren. De oprichters waren schooloverste Maria Santy, schoolhoofd Marcel Vanelslande, dokter Guido Debruyne, dokter Willy Dequidt, kapelaan Daniel Decancq, pastoor Paul Devloo, handelaar Willy Debaenst, bankier Marc Becuwe, Celina Vermeulen en gemeentesecretaris Roger Verschave.Men voerde toneel op en organiseerde een papierslag, schoolbal en Vlaamse kermis. Er waren dringend inkomsten nodig. Op 21 november 1969 - vijftig jaar geleden dus - vond de startvergadering plaats van de vzw Vriendenkring voor Busvervoer van Alveringemse scholen."Al snel bleek dat we nog niet uit de zorgen waren", pikt voormalig kleuterleidster en schoolhoofd Paula Vanheule in. "Van de ene dag op de andere dag volstond ons rijbewijs B niet meer. Enkel ikzelf en meester Dejonckheere hadden de juiste kwalificaties. Alle juffen en meesters moesten naar Oostende om hun praktisch rijexamen af te leggen. En ze waren allemaal gebuisd. Meester Dejonckheere en ikzelf hebben toen zeven weken aan één stuk gereden.... Er kwam ook sleet op onze Volkswagenbusjes. Ik herinner me nog goed dat ik op een dag de schuifdeur in mijn handen had. "Juffrouw, je go gieder toch de deure toedoen hé", sprak een moeder nadat ze haar kind op onze bus had gezet. Ik kon niet anders dan antwoorden dat het vandaag zonder deur was, maar dat we de kinderen goed achteraan in de bus zouden zetten... Het waren drukke, stressvolle maar ook vaak geestige tijden."In het jaar 1975 werden de twee kleine busjes vervangen door één grotere. En weer werd aan alle leerkrachten gevraagd om 20.000 Belgische frank voor te schieten. De grote verbetering kwam er toen in november 1976 het gemeentebestuur van Alveringem gemeentearbeider Johan Herreman aanstelde als vaste chauffeur. Hij deed de job net geen 40 jaar. Jenny Leplae en Anna Delancker gingen enkele jaren mee als begeleidster, tot in 1992 Johans echtgenote Rita Capoen die taak op zich nam. Vandaag is de chauffeur van de bus de jonge gemeentearbeider Gino Deghandt en de begeleider Alexander Van Beneden. Dank zij de inzet van een groepje ouders die al lang geen schoolgaande kinderen meer in Alveringem hebben, een bingoavond die jaarlijks zo'n 2.000 euro opbrengt en het gemeentebestuur dat een jaarlijkse werkingssubsidie van 3.250 euro toekent, is de organisatie een goed geoliede machine en betalen ouders maar een peulschil voor de dienstverlening : 1 euro per rit van huis naar school of omgekeerd. Het nemen van de bus tussen de school en de opvang kost eenmalig 30 euro per jaar."Ik rij elke dag toch 80 kilometer", zegt Gino Deghandt die sinds 1 oktober 2015 de chauffeur van het leerlingenvervoer is. "Momenteel gaan we op dagelijkse basis bij vijftien gezinnen om hun kinderen 's morgens aan huis op te halen en na school terug af te zetten. Het traject opvang-school en omgekeerd wordt veel meer gebruikt. Laat me misschien van deze gelegenheid gebruik maken om een belangrijke oproep te doen: ik heb een strak tijdschema, maar moet aan bepaalde woningen toch nog soms vijf minuten wachten eer de kinderen vertrekkensklaar zijn. Uit respect voor de mooie service die wij aanbieden, zou ik toch graag hebben dat ze klaar zijn als ik er aan kom", geeft Gino Deghandt nog mee. (AB)