Meester Luc Ferret is een boegbeeld binnen het Dadizeelse onderwijs. Nadat hij in het begin van zijn carrière enkele maanden aan de slag was in Menen en Houthulst, kon de leraar voor de klas staan in Dadizele.
...

Meester Luc Ferret is een boegbeeld binnen het Dadizeelse onderwijs. Nadat hij in het begin van zijn carrière enkele maanden aan de slag was in Menen en Houthulst, kon de leraar voor de klas staan in Dadizele."In ben de laatste overgebleven leraar van de jongensschool. Vandaag de dag zijn er enkel nog vrouwelijke leerkrachten in de school. Doorheen mijn hele carrière was de sfeer binnen het lerarenkorps fantastisch. Ik heb me hier veertig jaar enorm geamuseerd. Toch vind ik het jammer dat er vandaag de dag quasi geen mannelijke leerkrachten meer zijn." Luc is vooral bekend als leerkracht van het vierde leerjaar. In de loop van zijn 41-jarige carrière stond hij ook voor andere klassen. "Enkel in het eerste leerjaar gaf ik nooit les." Meester Luc onderhield vooral ook een goede band met de leerlingen. Zo organiseerde hij op het einde van het schooljaar telkens een kampvuur voor de kinderen. "Dat vonden ze altijd fantastisch. Vroeger gingen we ook soms gaan hengelen op zaterdagochtend." Dat wil hij nu hij met pensioen is, ook meer gaan doen."Ik heb een dubbel gevoel bij mijn pensioen. Het mes snijdt aan twee kanten. Nu heb ik eindelijk eens de tijd om onze tuin helemaal op orde te brengen, maar anderzijds zal ik de school heel erg missen. Als je graag les geeft, dan voelt dat eigenlijk niet echt aan als werk. Ik ging echt al fluitend naar school."Volgens meester Luc zijn de kinderen in al die jaren weinig veranderd. "Maar hun ouders wel. Soms zijn ze veel te gemakkelijk voor hun kinderen." Vissen, de tuin onderhouden,.. Luc heeft een waslijst van zaken die hij nu hij op rust is, kan en wil doen. "Vooral naar de winter toe wordt het toch serieus aanpassen. Ik zal zeker ook nog wel langsgaan in de school. Zo wil ik bijvoorbeeld mee helpen aan het voorleesproject." (BF)