Door Els Deleu
...

Door Els DeleuPascale groeide op op Rodenburg in Marke maar liep school in Kortrijk. Ze is gehuwd met Philippe Baele, heeft vier kinderen die al het huis uit zijn en heeft een kleinzoontje die 15 maand wordt. Ze startte na wat interimwerk in Marke in oktober 1983 in de afdeling in de Kloosterstraat met een duobaan. Ze verhuisde een paar keer naar het Kleuterbos en terug, maar toen ze de kans kreeg om in het Kleuterbos bij de kleintjes te staan, pakte ze die met beide handen. "Bij het eerste kleuter heb je nog meer het verzorgende. De kindjes zetten nog maar pas de stap van thuis of van de kinderopvang naar school." Pascale stond op beide vestigingen graag. "In het centrum heb je meer collega's en hier ben je meer op jezelf aangewezen. Het is allebei anders maar even leuk. Ik zal veel missen. Vooral de kindjes, maar de vergaderingen niet. Ze bakt heel graag en zal daar nu nog meer tijd voor maken. "Ik wil er zelfs cursussen in volgen. Ik kweek ook graag mijn eigen groentjes en nu zal ik nog meer tijd hebben om dit allemaal te verwerken. We proberen ook om er regelmatig op uit te trekken met de mobilhome!"Carine Logie is een Markenaar in hart en nieren. Ze groeide op in de Kloosterstraat, waar ze heel haar carrière - op een jaar na dat ze opvoedster was in het internaat van het Sint-Amandscollege doorbracht. "Mijn mama woont er nog altijd en ook ik ben met mijn gezin in Marke blijven wonen", zegt ze. Carine is gehuwd met Herman Huyghelier, heeft een dochter van 34 en een zoon van 26 en is oma van twee kleinzoontjes. "Mijn man is sinds vorig jaar met brugpensioen en mijn zoon verliet in april het ouderlijk huis." Carine doorliep alle kleuterjaren. Sinds ze 55 werd begon ze vier vijfden te werken. Twee jaar geleden kreeg Carine een nieuwe knie en na een val moest ze ook een nieuwe heup krijgen. "Toen ik met ziekteverlof thuis was, volgde ik het hele schoolgebeuren mee. Zo keek ik op de klok toen het speeltijd was en zat ik in gedachten bij het dansen op school op woensdagvoormiddag. Ik ga uiteindelijk al zo'n 50 jaar dagelijks naar de Vrije Centrumschool, van in mijn kleutertijd tot nu, met uitzondering van mijn middelbare en hogere studies. Ik heb het altijd graag gedaan en zal het erg missen. Als ze me nodig hebben, mogen ze nog altijd roepen. Er is altijd samenhorigheid geweest tussen de collega's en we maakten ook veel plezier. Dat jachtige zal ik echter niet missen, de boog moet niet altijd gespannen staan." Veel tijd voor hobby's heeft Carine nog niet gehad. Ze zal nu wel even de leesboeken bovenhalen en in de tuin werken. Carine is altijd met de fiets op pad en dat zal ze blijven doen. "Ook de zorg voor mijn ma zal blijven. Ik ging er altijd naar toe 's morgens en na school en dat zal ik blijven doen. We nemen nu ook wel wat tijd voor daguitstapjes en weekendjes."