"Als jonge gast werd ik midden de jaren 80 aangesteld als collega van de schoolhoofden meesterWalter Adams uit Anzegem en meester Gaston Delanghe uit Ingooigem", herinnert Johan Deslee zich. "In het begin was dit wel even wennen, want een schoolhoofd had in die tijd toch wel aanzien, maar na enkele maanden was onze samenwerking zelfs uitstekend. De herinneringen aan de werkvergaderingen koester ik nog steeds. Ze eindigden meestal tussen pot en pint."
...

"Als jonge gast werd ik midden de jaren 80 aangesteld als collega van de schoolhoofden meesterWalter Adams uit Anzegem en meester Gaston Delanghe uit Ingooigem", herinnert Johan Deslee zich. "In het begin was dit wel even wennen, want een schoolhoofd had in die tijd toch wel aanzien, maar na enkele maanden was onze samenwerking zelfs uitstekend. De herinneringen aan de werkvergaderingen koester ik nog steeds. Ze eindigden meestal tussen pot en pint.""Beroepshalve was ik verbonden aan een militaire muziekkapel, dirigeerde ik het Vichtse jeugdensemble en werd ik aangesteld als dirigent van de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia Vichte. In de beginperiode was het zoeken om alles op een aanvaardbare manier te combineren. Het feit dat ik toen afdelingshoofd endirigent van de fanfare was, vormde voor veel leerlingen-instrument de ideale springplank naar de fanfare die toen een mooie bloei kende.""Wat 50 jaar geleden begon als een kleinschalige muziekschool in het oude gedeelte van het schoolgebouw, groeide uit tot een volwaardige afdeling van het DKO. De muziekschool Vichte ontstond als een afdeling van de academie Harelbeke en in 1985 werd de afdeling overgenomen door Waregem. Alle lessen dienden indertijd georganiseerd te worden in de klassen en refter van het dagonderwijs, wat af en toe wel voor wat spanningen zorgde.""De laatste jaren is er echter veel veranderd door het digitale tijdperk. Ik erken zeker de voordelen, maar het grote nadeel is dat er nog nauwelijks contact is met ouders en leerlingen. Deze contacten waren niet alleen een meerwaarde, veel ouders konden ook een woordje uitleg gebruiken. ""Wat onveranderd is gebleven is mijn goede band met het leerkrachtenteam. Door de goede verstandhouding waren er heel weinig spanningen. Zo hebben we mooie voorstellingen georganiseerd in ontmoetingscentrum De Stringe. Een combinatie van woord en muziek was altijd een succes. Het beeldatelier kwam pas later bij de afdeling en vormt nog steeds een meerwaarde.""Alleszins blijft het een uitdaging om jongeren de dag van vandaag nog aan te spreken met een klassieke opleiding. Het (digitale) aanbod is zo uitgebreid, dat er een enorme keuze aan mogelijkheden bestaat om hun vrije tijd in te vullen. En mijn mening is dat het aanbod van het DKO zo omslachtig is geworden dat een keuze maken niet evident meer is.""Veel dank aan mijn deeltijdse collega Els voor onze jaren samenwerking. Mijn opvolger Nele Temmerman wens ik alvast veel succes. Bij mij zal het wel kriebelen als ik straks de deur achter mij dicht trek, maar voor alles is een tijd. Een zwart gat vrees ik niet. Daar zoeken we wel een oplossing voor", lacht Johan. "Wat ik het meest zal missen is het sociaal contact. Maar niet getreurd, er zijn nu al afspraken gemaakt - na corona weliswaar - op één of ander terras." (GV)