"Het begon allemaal vrij alledaags", begint Evert die praat zoals hij is: één en al bescheidenheid. "Tijdens mijn studies raakte ik bevriend met een medestudent Jack. Hij was afkomstig van Ghana en maakte hier zijn kunststudies af. We organiseerden samen een tentoonstelling, speelden muziek samen en zaten ook op kunstvlak op dezelfde golflengte. Dit jaar vertrok hij terug naar Ghana en hij nodigde me uit om te volgen, het werd meteen de start van dit avontuur."
...

"Het begon allemaal vrij alledaags", begint Evert die praat zoals hij is: één en al bescheidenheid. "Tijdens mijn studies raakte ik bevriend met een medestudent Jack. Hij was afkomstig van Ghana en maakte hier zijn kunststudies af. We organiseerden samen een tentoonstelling, speelden muziek samen en zaten ook op kunstvlak op dezelfde golflengte. Dit jaar vertrok hij terug naar Ghana en hij nodigde me uit om te volgen, het werd meteen de start van dit avontuur."De twintigers kwamen terecht in het kleine Mangotizeke en Evert werd er geconfronteerd met een absolute cultuurshock. "Er zijn wel grote steden maar er zijn ook erg veel rurale gebieden, plaatsen waar helemaal niets is", gaat hij verder. "In het dorp was de school gewoon een plaats onder een boom en bij slecht weer zochten de leraar en leerlingen plaats in een gemeenschappelijke ruimte zoals een kerk. Een wereld van verschil met de scholen die wij hier kennen. Er zijn natuurlijk wel plaatsen waar de school een echt gebouw is, meestal dankzij Amerikaanse of Duitse organisaties, maar die plaatsen zijn echt aftands en ouderwets. Samen met Jack is het idee gegroeid om zelf de handen uit de mouwen te steken", gaat Evert verder.Evert begon met de uitwerking van hun project en betrok er ook de lokale gemeenschap bij. "Daar ter plaatse zijn nog heel wat vakmensen die bakstenen met de hand kunnen maken", zegt hij. "Die mensen staken we meteen in het werk. Ondertussen zijn er al heel wat verse bakstenen ter beschikking. Ondertussen ben ik terug in België en probeer ik van hieruit ook de zaken te coördineren, zoals het schetsen van de eerste plannen voor de school en de gebouwen er rond. Van hieruit kan ik ook perfect de bouwwerken aansturen omdat mijn kameraad Jack daar nog ter plaatse is. Van zodra de middelen het toelaten, keer ik terug naar daar om de werken van dichtbij te volgen." Het bouwproject wordt meer dan alleen maar een school. "De creatieve insteek is en blijft nooit ver weg natuurlijk", verzekert Evert. "Deze plaats wordt ook een ontmoetingscentrum voor kunstenaars en creatievelingen, zowel uit Ghana als uit het buitenland. Rond de school zelf gaan we werken aan de bouw van kleine huisjes waar bezoekers kunnen verblijven", klinkt het."Er bestaat geen betere plaats ter wereld waar je geïnspireerd kunt raken en vooral, waar je je inspiratie kunt delen. Het doel is dan ook om een soort van creatieve hub te worden midden in Ghana. Een plaats waar gelijkgezinden hun ideeën kunnen uitwisselen en waar verschillende werelden samensmelten", sluit Evert af.