De jongen vocht het voorbije schooljaar tegen botkanker, en zat vandaag voor het eerst weer op de schoolbanken. Het weerzien met zijn klasgenootjes zorgde voor blije momenten. "We hebben hier allemaal veel aan Wout gedacht het voorbije schooljaar. 't Is zo'n lieve en zachte kerel; iedereen was enorm geschrokken toen vorig jaar in september plots dat slechte nieuws kwam", zegt directeur Laethitia Lagast. Tijdens de Warmste Week haalde zijn school met een sponsortocht - 'Warme stappen voor Wout - meer dan 4.000 euro op om de jongen te steunen. En dat hoewel hij er zelf amper drie weken had gezeten. "Maar van de eerste dag was hij er graag. Wout voelde zich thuis en had direct nieuwe v...

De jongen vocht het voorbije schooljaar tegen botkanker, en zat vandaag voor het eerst weer op de schoolbanken. Het weerzien met zijn klasgenootjes zorgde voor blije momenten. "We hebben hier allemaal veel aan Wout gedacht het voorbije schooljaar. 't Is zo'n lieve en zachte kerel; iedereen was enorm geschrokken toen vorig jaar in september plots dat slechte nieuws kwam", zegt directeur Laethitia Lagast. Tijdens de Warmste Week haalde zijn school met een sponsortocht - 'Warme stappen voor Wout - meer dan 4.000 euro op om de jongen te steunen. En dat hoewel hij er zelf amper drie weken had gezeten. "Maar van de eerste dag was hij er graag. Wout voelde zich thuis en had direct nieuwe vriendjes in De Schuit", zegt Wouts papa Neil. Contact leggen is voor Wout nochtans niet zo vanzelfsprekend: hij vervoegde in zijn nieuwe school een groep leerlingen met autisme, die elk hun eigen leerritme hebben. Volgens directeur Laethitia Lagast heeft Wout het voorbije schooljaar supergoed zijn best gedaan om mee te blijven. "Ondanks zijn afwezigheid had hij eigenlijk nauwelijks leerachterstand", klinkt het. Wout kreeg tijdelijk onderwijs aan huis, en volgde ook groepslessen via Bednet. Zijn medeleerlingen waren dinsdagmorgen door het dolle heen toen ze Wout na een jaar eindelijk nog eens écht zagen. "Ze staan in de rij om zijn buddy te mogen zijn", glimlacht zijn juf. Elke dag mag een andere klasgenoot Wouts rolstoel duwen. Vandaag is dat Dylan, morgen Viktor. "Wout kan al weer wat stappen, maar nog niet te lang. Springen en lopen mag hij nog niet", zegt Dylan. "Als zij turnles hebben, ga ik naar de kine. Zo kan ik toch ook een beetje aan mijn conditie werken", glundert Wout. Hij is duidelijk in zijn nopjes met die eerste schooldag. "Wat ik het voorbije jaar het meest gemist heb? Spelen met mijn vriendjes!" De kinderen hadden op 1 september allemaal iets meegebracht, en bij Wout was dat zijn 'KanjerKetting': elke kraal staat voor een bepalend moment tijdens zijn behandeling. "De belangrijkste kraal is natuurlijk het bloemetje: dat verwijst naar het einde van mijn behandeling", aldus een zichtbaar fiere Wout. Voor zijn klasgenootjes is hij een soort held. "Ongelofelijk hoe dapper Wout het voorbije jaar is geweest", horen we uit verschillende monden. Het is duidelijk dat heel de school mee blijft duimen opdat het verder de goede richting uit zou gaan met Wout. "Ook al was hij dan een heel schooljaar afwezig, we zijn heel betrokken gebleven. De kinderen maakten leuke tekeningen voor Wout, in de klasjes werd er af en toe verteld hoe hij het stelde. Wout maakte van op afstand echt deel uit van ons schoolgebeuren", besluit directeur Laethitia Lagast. Ondertussen blijft Wout samen met zijn papa Neil sleutelhangertjes - 'poeperoentjes' - maken te voordele van het Kinderkankerfonds. In juni stond de teller al op 2000: goed voor een cheque van 5000 euro. De leerlingen van basisschool De Schuit hebben allemaal een poeperoentje aan hun boekentas hangen. "Hartverwarmend wat die school allemaal al voor onze Wout heeft gedaan. Momenteel stelt hij het heel goed, ook al is hij soms nog wat vermoeid en moet hij nog drie keer per week kine volgen en om de drie maanden op controle naar het ziekenhuis. Maar dat komt allemaal wel goed", laat Wouts papa tot slot nog weten.