Ook voor directeur Philip Declercq is het duidelijk wennen als Indi en Lobke giechelend door de gang lopen om hun kamer te tonen. De meisjes praten honderduit over hun kamer, ze tonen hun kasten en de kleren die ze na de schooluren mogen aantrekken. Tijden...

Ook voor directeur Philip Declercq is het duidelijk wennen als Indi en Lobke giechelend door de gang lopen om hun kamer te tonen. De meisjes praten honderduit over hun kamer, ze tonen hun kasten en de kleren die ze na de schooluren mogen aantrekken. Tijdens de schooluren dragen ze hetzelfde uniform als de jongens, maar dat vinden ze niet allemaal even leuk."Ik ga dit kleedje aandoen straks", toont Lobke, die in het derde leerjaar zit, trots. "Hebben jullie geen rokje voor het uniform", probeert ze nog bij de directeur. Ook toont ze nog waar haar broer slaapt. Ze is bijzonder blij dat ze eindelijk bij haar broers op school zit en ze nu meer kan zien. Ook Indi uit het tweede leerjaar zit nu op dezelfde school als haar broer. Het is wel duidelijk nog wat wennen voor de jongste meisjes. "Het is niet zo leuk met zoveel jongens, maar ik heb wel wat speelgoed meegenomen voor de meisjeshoek", vertelt Caitlynn, die in het eerste leerjaar is gestart. De opvoeders en leerkrachten keken uit naar hun komst, maar toch moeten ze soms nog een klein beetje aanpassen. "Komaan jongens, ... en de meisjes ook", moet een leerkracht even bijsturen als we de foto nemen. "Na al die tijd zit het er wel ingebakken, maar we zijn zo blij dat we eindelijk ook meisjes kunnen ontvangen."(LB)