"Nu er tot de paasvakantie geen school meer is, werd vrijdag 13 maart onverwacht mijn laatste lesdag met alle kinderen van de school. Ik noem het geen afscheid in mineur, maar het voelt wel vreemd", zegt meester Ignace.
...

"Nu er tot de paasvakantie geen school meer is, werd vrijdag 13 maart onverwacht mijn laatste lesdag met alle kinderen van de school. Ik noem het geen afscheid in mineur, maar het voelt wel vreemd", zegt meester Ignace. "Ik begon mijn carrière in 1979 in de school van Sint-Juliaan. Er was toen heel wat werk voor onderwijzers, want de moderne wiskunde schoof jaar per jaar op. Oudere meesters en juffen hadden geen zin om zich volledig te herscholen en zo kwam er een plaatsje vrij. Maar dat eerste jaar begon dus wel met moderne wiskunde in het vijfde leerjaar en oude wiskunde (algebra) in het zesde leerjaar. Die eerste leerlingen zijn ondertussen zo'n 50 jaar oud."Na twee jaar derdegraadsklassen in Sint-Juliaan was het tijd voor Ignace om zijn dienstplicht te vervullen. "Na een jaar legerdienst kon ik twee schooljaren in Roesbrugge terecht. Daar kreeg ik het vierde en het vijfde leerjaar onder mijn hoede. Vermits Roesbrugge een grensdorp is, hadden veel leerlingen er een Belgische moeder en een Franse vader. Die leerlingen konden dus beter Franse les geven aan hun meester dan omgekeerd", lacht meester Ignace."1984 was een mooi jaar voor mij. In de zomer trouwde ik met Bea Bentein, die al juf was in Poelkapelle. In september 1984 trad ook het lestijdenpakket in werking en dat zorgde meteen voor extra werkgelegenheid in de dorpsscholen. Zo kon ik beetje bij beetje aan de slag in de toenmalige jongensschool. De eerste graad werd er mijn natuurlijke habitat en in 1989 fusioneerden de meisjes- en de jongensschool. Ik kreeg er tot 2013 het tweede leerjaar toegewezen", vertelt Ignace."Naast vermenigvuldigingstafels, het lezen oefenen of hoofdletters aanleren, was er ook tijd voor andere klasmomenten. Zo trokken we vanaf 2000 op zeeklas in de villa van Kapitein Sladrop. Zeven jaar geleden werd ik zorg- en ambulante leraar.""Na 41 jaar werken voelt het wat vreemd aan dat mijn carrière waarin ik mij volop kon uitleven, op deze manier bruusk tot een einde komt. Ik voorzag om op vrijdag 27 maart afscheid te nemen van de collega's om dan op maandag 30 maart mijn afscheid te vieren met de kinderen. Vermits dinsdag mijn rustdag is, zou ik op woensdag 1 april met pensioen gaan", legt Ignace uit.Voorlopig is er een samenscholingsverbod en kan de school meester Ignace niet in de bloemetjes zetten. Toch heeft meester Ignace Thoma vrijdag nog afscheid van de kinderen kunnen nemen. "Op mijn laatste lesdag in het tweede leerjaar zongen de kinderen. Ze hadden tekeningen voor mij gemaakt en er waren chips en een drankje. Het werd dus toch een mooi minifeestje", vertelt meester Ignace."Ik zal vooral de kinderen en de collega's missen. De kinderen zien groeien, hen zien evolueren van peuter tot in het zesde leerjaar, is het mooiste wat er is", klinkt het."Wat mijn pensioen nu zal brengen? Boeken blijven natuurlijk een passie maar ook op reis gaan of met de kinderen en kleinkinderen activiteiten beleven, staan in de top drie."Basisschool De Ooievaar in Poelkapelle telt ongeveer 200 leerlingen. Op de campus Nieuwplaats zitten de kleuters en de leerlingen tot en met het tweede leerjaar. De partner van Ignace is juffrouw Bea van de tweede kleuterklas. "Wij hebben samen zeker 600 kinderen door onze klassen weten passeren, eerst in kleuter 2 en wat later in leerjaar 2. Iedere inwoner van Poelkapelle tussen 15 en 40 jaar heeft wel eens in de klas van juf Bea of meester Ignace gezeten. "Wij vinden het vooral spijtig dat het afscheid zo moet verlopen. Ignace had al een en ander voorbereid met de kinderen om zijn afscheid te vieren, maar dat kan op vandaag dus niet meer doorgaan. Wanneer dat pensioenfeest nu zal volgen, is koffiedik kijken", sluit juf Bea Bentein af. (RB)