Directeur Gino Lefebvre staat met een wit mondmasker de leerlingen van het eerste leerjaar op te wachten voor wat een spannende eerste schooldag belooft te worden. Het is slechts een van de vijf verschillende ingangen van de Centrumschool, een voor elke groep leerlingen die vandaag komt.

"We hebben dus het eerste leerjaar, het tweede en het zesde. Maar ook de leerlingen van het kleuter die worden opgevangen én de lagereschoolkinderen die naar de noodopvang komen. Normaal hebben we zo'n 400 leerlingen, vandaag komen er een 120-tal. En dan zijn ze nog eens opgesplitst in een groep in de voormiddag en een groep in de namiddag."

Directeur Gino Lefebvre ontvangt de kindjes van het eerste leerjaar., Olaf Verhaeghe
Directeur Gino Lefebvre ontvangt de kindjes van het eerste leerjaar. © Olaf Verhaeghe

Hij wijst de hele speelplaats rond, een speelplaats die in de strijd tegen het coronavirus in 16 verschillende 'bubbels' is opgedeeld. Op die manier kunnen alle kinderen die vandaag samen in de klas of opvang zitten ook tijdens de pauze enkel met elkaar spelen.

"Zoveel mogelijk het fysieke contact tussen iedereen beperken, dat is de kernboodschap. Dat moet ook wel lukken, al blijft het afwachten wat de opvang vanaf maandag zal geven. Als het aantal kinderen daar plots enorm toeneemt, wordt het moeilijker."

Mondmaskers zijn niet verplicht voor kinderen jonger dan 12 jaar, maar de school raadt het wel sterk aan., Olaf Verhaeghe
Mondmaskers zijn niet verplicht voor kinderen jonger dan 12 jaar, maar de school raadt het wel sterk aan. © Olaf Verhaeghe

Ondertussen druppelen de leerlingen binnen. Afgezet door mama of papa aan de schoolpoort, vaak met een iets te zware boekentas en veelal met een mondmaskertje over de neus en mond. "We verplichten het niet", zegt directeur Gino. "Maar we hebben het wel aangeraden. Ook voor de jongste leerlingen. Het kan maar helpen, denk ik dan."

Wachten om de handen te wassen doen we met minstens vijf tegels tussen., Olaf Verhaeghe
Wachten om de handen te wassen doen we met minstens vijf tegels tussen. © Olaf Verhaeghe

Eens binnen is iedereen verplicht om eerst naar het toilet te gaan en de handjes netjes te wassen. Eén per één. En wie wacht, doet dat met minstens vijf vloertegels tussen buiten aan de deur. De nieuwe regeltjes werden de voorbije dagen al doorgestuurd aan de gezinnen.

Van de 400 leerlingen mogen er vandaag zo'n 120 weer naar school. Zij het de helft in de voor- en de helft in de namiddag., Olaf Verhaeghe
Van de 400 leerlingen mogen er vandaag zo'n 120 weer naar school. Zij het de helft in de voor- en de helft in de namiddag. © Olaf Verhaeghe

"In filmpjes, opgenomen door onze eigen leerkrachten", glimlacht Gino. "Dat maakt het voor de kinderen leuker om te luisteren. Als je eigen juf of meester het zegt, komt het toch nog anders over. Handjes wassen en meteen naar de klas, zo start vanaf nu elke schooldag, denk ik."

Aan de jongenstoiletten houden Felix en zijn maatjes de juiste afstand., Olaf Verhaeghe
Aan de jongenstoiletten houden Felix en zijn maatjes de juiste afstand. © Olaf Verhaeghe

Aan de jongenstoiletten voor het eerste leerjaar staat een rijtje. Felix is een van hen. "Natuurlijk ben ik blij dat ik weer naar school kan komen. Voor de juf? Ja, eigenlijk wel. Maar vooral om mijn vrienden terug te zien. Het was wel leuk thuis, maar het duurde nu toch wel lang genoeg", zegt hij, terwijl hij een van die vrienden op de noodzakelijke anderhalve meter afstand wijst. Ze lachen terwijl ze het over die nieuwe basisregels hebben. Maar ze volgen ze wel perfect op.

Enkel het eerste, tweede en zesde leerjaar mag vanaf vandaag weer naar school., Olaf Verhaeghe
Enkel het eerste, tweede en zesde leerjaar mag vanaf vandaag weer naar school. © Olaf Verhaeghe

Sara Veys, de mama van Nora (6) en Arno (3), komt aangefietst. Haar zoontje zit achteraan op haar fiets, haar dochter fietst trots naast mama. Nora mag vandaag weer naar school, en daar verlangt ze al even naar. "Ze was wel een beetje zenuwachtig", lacht Sara. "En vanochtend was ze alleszins heel vroeg wakker. Ik ben ook wel blij dat ze opnieuw naar de klas kan. Al is het maar omdat ik voel dat zij er nood aan heeft. Die opdrachtjes waarbij mama moest helpen, lukten wel, maar het is toch niet hetzelfde."

Mama Sara Veys zet Nora af aan de schoolpoort, broer Arno moet nog even wachten., Olaf Verhaeghe
Mama Sara Veys zet Nora af aan de schoolpoort, broer Arno moet nog even wachten. © Olaf Verhaeghe

En Arno? Vindt hij het niet jammer dat hij nog moet wachten? "Ja, zeker. Hij zal nu weer zonder grote zus moeten spelen", zegt Sara. "Gelukkig moet ik vandaag niet naar het werk, waardoor er wel wat tijd is om er aan te wennen. Maar hij zou uiteraard veel liever weer naar de kleuterklas gaan."

Het is intussen voorbij half negen. Iedereen zit aan zijn of haar bank, de oefeningen en boeken liggen klaar. "We hebben wel wat moeten puzzelen, maar we zijn erin geslaagd om zo goed als iedereen in de eigen klas en bij de eigen juf of meester te zetten", duidt directeur Gino. "Dat vind ik wel een belangrijke. Het is al anders genoeg, we moeten er zoveel mogelijk voor zorgen dat wat normaal kan blijven, ook normaal blijft. Het wordt wennen, voor iedereen. Maar het lukt ons wel. We komen er."

Handen wassen en een juf met een mondmasker: het wordt het nieuwe normaal in het eerste leerjaar., Olaf Verhaeghe
Handen wassen en een juf met een mondmasker: het wordt het nieuwe normaal in het eerste leerjaar. © Olaf Verhaeghe
Directeur Gino Lefebvre staat met een wit mondmasker de leerlingen van het eerste leerjaar op te wachten voor wat een spannende eerste schooldag belooft te worden. Het is slechts een van de vijf verschillende ingangen van de Centrumschool, een voor elke groep leerlingen die vandaag komt. "We hebben dus het eerste leerjaar, het tweede en het zesde. Maar ook de leerlingen van het kleuter die worden opgevangen én de lagereschoolkinderen die naar de noodopvang komen. Normaal hebben we zo'n 400 leerlingen, vandaag komen er een 120-tal. En dan zijn ze nog eens opgesplitst in een groep in de voormiddag en een groep in de namiddag."Hij wijst de hele speelplaats rond, een speelplaats die in de strijd tegen het coronavirus in 16 verschillende 'bubbels' is opgedeeld. Op die manier kunnen alle kinderen die vandaag samen in de klas of opvang zitten ook tijdens de pauze enkel met elkaar spelen. "Zoveel mogelijk het fysieke contact tussen iedereen beperken, dat is de kernboodschap. Dat moet ook wel lukken, al blijft het afwachten wat de opvang vanaf maandag zal geven. Als het aantal kinderen daar plots enorm toeneemt, wordt het moeilijker."Ondertussen druppelen de leerlingen binnen. Afgezet door mama of papa aan de schoolpoort, vaak met een iets te zware boekentas en veelal met een mondmaskertje over de neus en mond. "We verplichten het niet", zegt directeur Gino. "Maar we hebben het wel aangeraden. Ook voor de jongste leerlingen. Het kan maar helpen, denk ik dan."Eens binnen is iedereen verplicht om eerst naar het toilet te gaan en de handjes netjes te wassen. Eén per één. En wie wacht, doet dat met minstens vijf vloertegels tussen buiten aan de deur. De nieuwe regeltjes werden de voorbije dagen al doorgestuurd aan de gezinnen. "In filmpjes, opgenomen door onze eigen leerkrachten", glimlacht Gino. "Dat maakt het voor de kinderen leuker om te luisteren. Als je eigen juf of meester het zegt, komt het toch nog anders over. Handjes wassen en meteen naar de klas, zo start vanaf nu elke schooldag, denk ik." Aan de jongenstoiletten voor het eerste leerjaar staat een rijtje. Felix is een van hen. "Natuurlijk ben ik blij dat ik weer naar school kan komen. Voor de juf? Ja, eigenlijk wel. Maar vooral om mijn vrienden terug te zien. Het was wel leuk thuis, maar het duurde nu toch wel lang genoeg", zegt hij, terwijl hij een van die vrienden op de noodzakelijke anderhalve meter afstand wijst. Ze lachen terwijl ze het over die nieuwe basisregels hebben. Maar ze volgen ze wel perfect op.Sara Veys, de mama van Nora (6) en Arno (3), komt aangefietst. Haar zoontje zit achteraan op haar fiets, haar dochter fietst trots naast mama. Nora mag vandaag weer naar school, en daar verlangt ze al even naar. "Ze was wel een beetje zenuwachtig", lacht Sara. "En vanochtend was ze alleszins heel vroeg wakker. Ik ben ook wel blij dat ze opnieuw naar de klas kan. Al is het maar omdat ik voel dat zij er nood aan heeft. Die opdrachtjes waarbij mama moest helpen, lukten wel, maar het is toch niet hetzelfde." En Arno? Vindt hij het niet jammer dat hij nog moet wachten? "Ja, zeker. Hij zal nu weer zonder grote zus moeten spelen", zegt Sara. "Gelukkig moet ik vandaag niet naar het werk, waardoor er wel wat tijd is om er aan te wennen. Maar hij zou uiteraard veel liever weer naar de kleuterklas gaan." Het is intussen voorbij half negen. Iedereen zit aan zijn of haar bank, de oefeningen en boeken liggen klaar. "We hebben wel wat moeten puzzelen, maar we zijn erin geslaagd om zo goed als iedereen in de eigen klas en bij de eigen juf of meester te zetten", duidt directeur Gino. "Dat vind ik wel een belangrijke. Het is al anders genoeg, we moeten er zoveel mogelijk voor zorgen dat wat normaal kan blijven, ook normaal blijft. Het wordt wennen, voor iedereen. Maar het lukt ons wel. We komen er."