De gewone gang van zaken in het onderwijs was/is doorgaans: beginnen als 'gewoon' onderwijzer, na verloop van tijd doorstoten naar het directeurschap en tot slot de ambitie hebben om zelf mee het beleid te bepalen, in het vrij onderwijs is dat bij de diocesane begeleidingsdienst in Brugge. Dat is ongeveer het parcours dat Alain Seynhaeve aflegde. Maar... in plaats van in Brugge 'vastgebeiteld' te blijven tot aan zijn pensioen, keert hij terug naar het onderwijsveld.
...

De gewone gang van zaken in het onderwijs was/is doorgaans: beginnen als 'gewoon' onderwijzer, na verloop van tijd doorstoten naar het directeurschap en tot slot de ambitie hebben om zelf mee het beleid te bepalen, in het vrij onderwijs is dat bij de diocesane begeleidingsdienst in Brugge. Dat is ongeveer het parcours dat Alain Seynhaeve aflegde. Maar... in plaats van in Brugge 'vastgebeiteld' te blijven tot aan zijn pensioen, keert hij terug naar het onderwijsveld."Ik had er met bijna niemand over gesproken en niemand had het zien aankomen", zegt Alain Seynhaeve. "De voorbije tien jaar heb ik zelf veel geleerd bij de begeleidingsdienst, maar de plaats waar het écht gebeurt, is de school zelf. En nu wil ik nog eens samen met een team, met ouders, met kinderen lokaal het verschil maken. De Damiaanschool in Kortrijk beantwoordt aan waar ik naar uitkeek: een basisschool waar onderwijs van kleuter tot zesde leerjaar aangeboden wordt. Als de jongste kleuters die ik straks mag verwelkomen, de school zullen verlaten, is het voor mij ongeveer tijd om met pensioen te gaan!"Alain Seynhaeve is een geboren en getogen Watermolenaar. Zijn hele leven woont hij in de Izegemsestraat. Moeder is in 2001 overleden, vader André - gepensioneerd schrijnwerker - woont er ook nog. Lager onderwijs volgde hij uiteraard op de Watermolen, het zesde leerjaar in het Sint-Amandscollege. "Dat was tegen mijn zin maar dat was toen gebruikelijk, voor een vlottere overgang naar de humaniora." Daarna trok Alain naar de Normaalschool in Torhout. Toen hij in 1989 zijn onderwijzersdiploma op zak had, kon hij deeltijds aan de slag in zijn eigen Heule-Watermolen, deeltijds in Sint-Katrien (Sente). Na twee jaar kon hij voltijds in de toenmalige Sint-Godelieveschool aan de slag. In 2001 volgde hij wijlen André Degrijse op als directeur van de Broederschool in Heule (nu vbs Spes Nostra Schoolstraat, red.). In 2006 kenden we de opkomst van de schoolgemeenschappen en hij werd dan coördinerend directeur ('codi'), van de scholengemeenschap Heule-Kuurne, eerst halftijds, daarna twee jaar voltijds.Nu tien jaar geleden zette Alain de stap naar de begeleidingsdienst van het katholiek basisonderwijs van het bisdom Brugge als pedagogisch adviseur. De eerste vijf jaar begeleidde hij een 25-tal scholen in de regio Brugge. De voorbije vier jaar was hij niveaucoördinator. Alain Seynhaeve is naast zijn onderwijsloopbaan ook altijd actief geweest. Hij was Chiroleider en op de parochie verzorgde hij destijds de kinderliturgie en vormselcatechese. Hij was medebezieler van het door collega Jo De Potter in 1990 opgerichte kinderkoor Allegro in Heule-Watermolen. Tot vandaag verzorgt hij de liederenbegeleiding voor de vormelingen. Hij is ook actief geweest in het kermisbestuur.De coronatijd voelde Alain niet per se negatief aan. "Voor het werk had ik veel video-overleg, vooral van thuis uit. Zo kon ik nu zelfs 's middags samen eten met het gezin!" Hij vormt met Els Dresselaers een nieuw samengesteld gezin met samen vijf kinderen van wie er nog twee thuis wonen. Nu volgt Alain Hans Libbrecht - die met pensioen gaat - op als directeur van de Damiaanschool. Deze school telt ongeveer 240 leerlingen en werd liefst 180 jaar geleden opgericht als wezenschool van de Zusters Verrue, later van de Zusters van het Geloof. Ze kreeg pas in 1983 de naam 'Damiaanschool'. De nieuwe directeur gaat ervan uit dat de school ondanks de nieuwe coronagolf op 1 september opengaat.(NOM)