Patrick Hoornaert (55) groeide op in Geluwe. "Via mijn vader en mijn broer Dirk zaliger kreeg ik de interesse voor vogels te pakken", vertelt hij. "Bijna vijftien jaar geleden kochten we in de Kruisekestraat in Kruiseke een kleine boerderij en begonnen er met een vogelcenter. De zaken liepen er vrij goed. We hadden veel klanten. Zowel de woning als de winkel verkochten we aan zoon Tim. Drie jaar geleden kochten we een kleine boerderij tegen de grens met Komen-ten-Brielen. De verbouwingen deed ik hier allemaal zelf. Ik bouwde nieuwe volières en verbouwde enkele kleine koestallen."
...

Patrick Hoornaert (55) groeide op in Geluwe. "Via mijn vader en mijn broer Dirk zaliger kreeg ik de interesse voor vogels te pakken", vertelt hij. "Bijna vijftien jaar geleden kochten we in de Kruisekestraat in Kruiseke een kleine boerderij en begonnen er met een vogelcenter. De zaken liepen er vrij goed. We hadden veel klanten. Zowel de woning als de winkel verkochten we aan zoon Tim. Drie jaar geleden kochten we een kleine boerderij tegen de grens met Komen-ten-Brielen. De verbouwingen deed ik hier allemaal zelf. Ik bouwde nieuwe volières en verbouwde enkele kleine koestallen."De zaak staat op naam van zijn echtgenote Corinne Tonneau. Door iemand uit de buurt zijn de problemen begonnen. "Op een dag stond de milieupolitie hier", vertelt Patrick. "Ik was met alles in orde. Er waren hier trouwens al veel controles. Er werd geen enkele keer een inbreuk vastgesteld. De politie is hier wel een tiental keer geweest.""De milieupolitie gaf me de raad bij de stad Wervik een wijziging van functie naar kleinhandel aan te vragen. Het schepencollege weigerde een omgevingsvergunning. Na overleg met mijn advocaat Patrick Duyck uit Ieper tekende ik beroep aan bij de deputatie in Brugge. Ook daar ving ik bot. Ik laat het hierbij niet en ga iets doen wat in landbouwzone wel mag. Een studiebureau is hiermee nu bezig."Halfweg juni viel Patrick Hoornaert tijdens voegwerken van een ladder en hield er een verbrijzelde hiel aan over. In een oude koestal was er ook een klein cafeetje ingericht en dat is nu ook gesloten. "We waren open van woensdag tot en met zondag", vertelt Patrick Hoornaert. "De klanten zijn vrienden geworden. De buur zegt dat er hier wekelijks feestjes waren. Daar klopt niks van.""Voor mijn inlandse vogels kwam men van overal. Tot uit het departement Nord-Pas-de-Calais in Frankrijk en zelfs uit Spanje. Onze opendeur in Kruiseke lokte 800 bezoekers. De mensen stonden aan te schuiven. Het was niet te doen. Nu verdient mijn vrouw geen euro.""Ik belde met enkele politici. Ik ben er echt niet goed van. Het doet pijn. Ik vind het schandalig. Wie wil werken, mag niet. Ik ben op mijn veertiende gaan werken en maakte als dakwerker een zware val. De klanten vinden het allemaal jammer. Gelukkig heb ik veel vogels en eten kunnen verkopen. Er staan hier nog voor een paar duizend euro speciale producten. Ik stond bekend voor mijn speciale mengeling van vogelvoeder en had hiervoor erg veel klanten in Frankrijk. Elke week ging ik 3.000 à 4.000 kilo leveren."Philip D'hondt was een vaste klant in het cafeetje. "Die mens verdient dat niet", reageert hij op de gedwongen sluiting. "Het is jammer voor wat Patrick allemaal deed om zijn zaak te doen draaien. Op een bepaalde zondagvoormiddag ging ik daar voor de eerste keer binnen. In hun vorige zaak in Kruiseke ben ik al twee keer geweest. Patrick en Corinne zijn heel vriendelijke mensen. Na mijn werk ging ik daar tijdens de week binnen. Met mijn echtgenote ook vaak op zondagnamiddag, onder vrienden." (EDB)