Water is schaars. De Vlaamse overheid verplicht daarom sinds 2013 dat bij nieuwbouwprojecten water kan infiltreren in de bodem of wordt opgevangen. "De eerste optie is veruit de beste", weet Kristina Naeyaert van Natuurpunt.
...

Water is schaars. De Vlaamse overheid verplicht daarom sinds 2013 dat bij nieuwbouwprojecten water kan infiltreren in de bodem of wordt opgevangen. "De eerste optie is veruit de beste", weet Kristina Naeyaert van Natuurpunt."Vaak wordt zo'n opvangsysteem niet doordacht aangelegd waardoor het een betonnen doodskist kan worden voor honderden amfibieën." Precies wat vorige week gebeurde bij het nieuwbouwproject van de sociale bouwmaatschappij in de Vinkestraat. Daar werd een grote ondergrondse buffervoorziening aangelegd van drie meter diep. "In beton, met loodrechte wanden, zonder uitklimmogelijkheden en afgesloten met een raster. Perfect als opvang voor regenwater maar een dodelijke vergeetput voor alle dieren die hierin terechtkomen", zegt Kristina Naeyaert. "Onderaan de betonbak steekt een overloop. Door de extreme warmte en droogte gingen salamanders van een nabijgelegen uitdrogende poel op zoek naar vochtigere en koelere plekjes en kwamen via de overloop in de betonnen opvangvoorziening terecht. Hierin zaten ze vast want er was geen enkele 'uitgang' voorzien."Een werknemer merkte het probleem op en nam contact op met de lokale afdeling van Natuurpunt die samen met de gemeente Wevelgem meer dan 400 Alpenwatersalamanders uit het reservoir redde. De Alpenwatersalamander is een beschermde amfibie. Het is dan ook verrassend dat het er zoveel waren. "Dat valt te verklaren door de extreme hitte en droogte", legt Kristina Nayaert uit. "Het betekent dat ze van een eind uit de buurt op zoek waren naar koelte en water. We hebben de dieren overgebracht naar geschikte waterpartijen in de omgeving, maar vele poelen in de buurt stonden inderdaad droog."De gemeente gaf aan dat de constructie zal worden aangepast zodat ze in de toekomst niet langer als een dodelijke amfibieënval zal functioneren.