"Het was een beetje beangstigend om hier in volle coronacrisis heen te komen, naar een land waar ik niemand kende. Maar Blankenberge valt erg goed mee. Het was een verademing na Japan." De Canadees opende daar een nieuwe Sea Life in de miljoenenstad Nagoya. Hij leerde er zelfs Japans. "Een hele uitdaging: het Japans heeft drie verschillende alfabetten en wordt ook nog eens van rechts naar links gelezen. Maar ik trek me aardig uit de slag."
...

"Het was een beetje beangstigend om hier in volle coronacrisis heen te komen, naar een land waar ik niemand kende. Maar Blankenberge valt erg goed mee. Het was een verademing na Japan." De Canadees opende daar een nieuwe Sea Life in de miljoenenstad Nagoya. Hij leerde er zelfs Japans. "Een hele uitdaging: het Japans heeft drie verschillende alfabetten en wordt ook nog eens van rechts naar links gelezen. Maar ik trek me aardig uit de slag."Om hier nog beter te aarden, wil Scott nu ook het Nederlands zo vlug mogelijk onder de knie krijgen. "Ik heb al een paar woordjes geleerd op mijn smartphone: 'bedankt', 'goeiemorgen'... Het Nederlands rolt zo leuk van de tong, al is die Vlaamse 'r' voor mij wel een tongbreker." Scott werd naar eigen zeggen warm onthaald bij Sea Life Blankenberge. "Het is een heel leuk team dat me meteen thuis liet voelen. Het park op zich is ook uniek. De zeeleeuwen vind je bijvoorbeeld niet in andere Sea Life-parken, en het outdoor-gedeelte is een bijkomende troef. Ik woon hier trouwens op wandelafstand vandaan. Elke morgen loop ik over het strand naar het werk, waardoor ik me een beetje op vakantie voel. Het strand in Blankenberge is ook erg proper."Scott zag al op jonge leeftijd veel van de wereld. Oorspronkelijk afkomstig uit Canada, verhuisde hij op zijn 13de naar de Caraïben. "Ik ben opgegroeid op een paardenboerderij in Ontario en op de Kaaimaneilanden ontdekte ik het onderwaterleven. Mama werkte in de luchtvaart, dus reisden we veel. Later belandde ik in Ierland, waardoor ik nu ook de Britse nationaliteit heb. Handig om te reizen", vertelt Scott. Hij volgde een universiteitsopleiding marinebiologie aan Plymouth University en werd er tevens duikinstructeur. "Ik zwom in de glaciale wateren rond IJsland, in Thailand en in Madagaskar. Daar verbleef ik in een kleine vissersgemeenschap waar de koraalriffen bedreigd werden door overbevissing. We brachten er de lokale vissersbevolking alternatieve visserijmethoden bij", aldus Scott, die daarna ook nog in de Malediven werkte als walvishaaitourgids. "Het reizen verbreedde mijn horizon; ik leerde er andere culturen door waarderen. Daarna moest ik wel weer wennen aan het leven in Europa. Mijn ouders en broer wonen in Londen, hopelijk kan ik hen snel gaan bezoeken."Ondertussen heeft Scott de handen vol. Er spoelde zopas een eerste zeehondje aan en vanmiddag geeft hij een opleiding aan de brandweer. "Ik wil brandweermannen leren om zieke zeehonden te identificeren op het strand. Zelf keek ik er enorm naar uit om het eerste gestrande zeehondje te verzorgen."Deze zomer wil hij België ontdekken. "Ik zou graag Pairi Daiza bezoeken en ik wil ook eens langsgaan bij mijn collega's in Sea Life Scheveningen. Ik wil in mijn vrije tijd ook weer gaan duiken. In de Noordzee, waarom niet? Elke duik is een goeie duik."Sea Life Blankenberge vierde onlangs zijn 25ste verjaardag. "Dit park heeft een enorm groeipotentieel en daar wil ik graag mee de schouders onder zetten", besluit Scott. (WK)