"Al van kinds af kom ik dagelijks op het strand. Mijn passie voor de zee dateert al van toen ik vijf of zes was", vertelt Aäron. "Ik kon het niet laten om ook het afval op de stranden op te ruimen. Daar ben ik zeker al zes jaar mee bezig. Ik vond het zo triestig om dat allemaal te zien."
...

"Al van kinds af kom ik dagelijks op het strand. Mijn passie voor de zee dateert al van toen ik vijf of zes was", vertelt Aäron. "Ik kon het niet laten om ook het afval op de stranden op te ruimen. Daar ben ik zeker al zes jaar mee bezig. Ik vond het zo triestig om dat allemaal te zien.""Elke keer ik op het strand kom, neem ik wel wat afval mee. Mijn afvalzak heb ik standaard bij me. Ik heb niet echt een vast stuk, ik ben ook strandjutter en kom op verschillende plaatsen aan de kust. Maar het strand waar ik het meest kom, is toch wel dat tussen Duinpark en Groenendijk in Oostduinkerke. Daar komen geen opruimmachines, ik vindt het afval tussen de embryonale duinen.""Ondanks de acties wordt het probleem elk jaar erger", vindt Aäron. "Elk jaar komt er enorm veel afval bij. Volgens mij is statiegeld op blikjes en plastic flessen een mooie oplossing. Zo geef je waarde aan iets wat nu geen waarde heeft. Mensen moeten ook gesensibiliseerd worden. Ballonnen die aanspoelen bijvoorbeeld, dat begrijp ik niet. Je kan een GAS-boete krijgen als je een blikje wegwerpt, maar als je een ballon met helium loslaat, is er geen vuiltje aan de lucht. Daar moet een verbod op komen!""Ik vond nu 15 flessen motorolie uit een container die in 1966 in zee terechtkwam, vermoedelijk van een Nederlands schip. Om ze te vinden, speurde ik de hele kust af, van het Noord-Franse Leffrinckoucke tot in Knokke-Heist. In 1968 spoelden er al eens zo'n flessen aan op Texel. Ik gebruik ze om onderzoek te doen naar de levende organismen die er op zitten. Ja, ik ben hier echt door gebeten." (HH)