Lobke Rondelez was te gast in Vive le Vélo: “Ik heb een topdag beleefd, maar thuis in de sofa zie je de koers nog het best”

Lobke Rondelez en regisseur Lieven Corthouts bij de start van de dertiende rit.
Wouter Vander Stricht

Lobke Rondelez was de tweede van vijf ‘onbekende’ gasten aan tafel bij Karl Vannieuwkerke en een dag na haar passage klonk ze nog opgetogen net ze voor ze naar huis vertrok. “Het is een topdag geweest.”

Lobke Rondelez (38), een illustratrice uit Emelgem, beleefde gisteren de dag van haar leven. Samen met Lieven Corthouts, de regisseur die wielerrevelatie Biniam Girmay al jaren op de voet volgt, mocht ze de wagen in bij Paul Herygers en rit 13 volgen. Mads Pedersen, ja alweer een Deen, zou de rit winnen. Maar hoe was de dag van Lobke? “Enorm hectisch”, vertrouwt ze ons net voor ze opnieuw op de trein richting België stapt. “Paul heeft zijn best gedaan om ons zoveel mogelijk te laten zien en dat is ook gelukt. De start, een bergje van tweede categorie en de finish, dat kregen we allemaal voorgeschoteld. Je trekt natuurlijk je ogen open. De renners, die zie je maar in een flits. Maar het is alles dat daarbij komt kijken. Al dat volk, de persfotografen… En daar moet je dan tussen laveren om ergens te geraken. Maar het was zeker een geslaagde dag.”

Terrasje doen bij Karl

En die kreeg nog een apotheose aan tafel bij Karl Vannieuwkerke in Vive le Vélo. “Ik heb ondertussen al wat berichtjes gekregen van vrienden en familie. Ik ben niet afgegaan!”, lacht ze. “Bij zo’n uitzending komt natuurlijk ook heel wat kijken, maar niettemin heerst er een relaxte sfeer. Het is alsof je op een terras zit. Ik ben blij dat ik heb mogen meemaken.”

“Van onze drie zonen is enkel de oudste wakker kunnen blijven voor de uitzending”

Lobke is een fervent wielerliefhebber, maar volgt de koers hoofdzakelijk van thuis uit. “Mijn concept is toch het beste, denk ik. Je ziet de koers nog het best van al thuis voor de buis. Maar dat betekent niet dat ik niet blij het ook eens vanop de eerste rij te hebben mogen ervaren.”

Ondertussen zet Lobke per trein dus koers naar het thuisfront. “De kinderen mochten kijken, maar het is maar de oudste die niet in slaap is gevallen. De andere twee hebben de uitzending niet gehaald. Ze zullen het wel tof gevonden hebben, maar meer ook niet. Ze vinden spelen uiteraard veel belangrijker.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.