Davy na ‘nee’ in Blind Getrouwd: “Ik kijk er met goed gevoel op terug”

Het beslissingsmoment van Hanne en Dave werd een integer moment. (foto VTM)
Het beslissingsmoment van Hanne en Dave werd een integer moment. (foto VTM)
Bert Vanden Berghe

In het VTM-programma Blind Getrouwd zagen we zondagavond het eerste koppel dat moest beslissen of ze nog zouden samenblijven. Voor Davy Casteleyn uit Kachtem en Hanne werd het een rollercoaster van emoties.

Je jawoord geven aan een wildvreemde. Na zes seizoenen is de kijker al het concept gewoon, maar voor de deelnemers is het telkens weer een rollercoaster van emoties. Voor Davy Casteleyn en Hanne was dat zeker het geval. De twee begonnen met een open vizier aan het avontuur, maar al bij de huwelijksreis werd duidelijk dat de twee bij momenten op verschillende golflengtes opereerden. Davy was eerder afwachtend van aard en niet bepaald een grote spraakwaterval, in tegenstelling tot Hanne die niet graag een stilte te lang liet aanslepen. Al is een groot deel uiteraard uitvergroot want je ziet op televisie maar een fractie van het gehele avontuur.

“Mensen die mij kennen, weten dat ik eerder de kat uit de boom kijk in het begin, maar eenmaal op dreef praat ik graag mee”, aldus Davy. “Doordat ik stotter, heb ik eerder een soort argwaan voor nieuwe situaties, maar na een tijdje gaat dat vlotter.” Maar veel tijd was er niet om elkaar te leren kennen. “Daar waren we het ook mee eens bij dat beslissingsmoment. Dat de tijd te kort is om elkaar echt goed te leren kennen. Bovendien was haar vader ook ziek, dus stond haar hoofd begrijpelijk ook vaak bij haar familie. We hebben allebei getwijfeld om ‘neen’ te zeggen, maar als we eerlijk met onszelf waren, wisten we dat het de juiste beslissing was. Natuurlijk doet dat pijn en weet je dat je de week na dat beslissingsmoment gaat afzien, maar je moet daardoor.”

“Je weet dat het pijn doet, maar je moet daardoor”, klinkt het nuchter. (foto VTM)
“Je weet dat het pijn doet, maar je moet daardoor”, klinkt het nuchter. (foto VTM)

Ook de huidige coronacrisis maakte de zaak er niet gemakkelijk op. “Anders kan je eens gezellig op café, spring je eens bij vrienden of maak je eens een uitstap. Nu moest alles zorgvuldig gepland worden. Ik krijg vaak de vraag of ik nu spijt heb. Nee, dus. Maar als je aan zo’n avontuur begint, moet je wel stevig in je schoenen staan, ja. Voor mij is het heel leerrijk geweest, dat was al zo tijdens de selectieprocedure. Ik heb veel warme ontmoetingen meegemaakt, van Hanne tot haar familie, en ook de productie. Het was meer dan een schone ervaring, dat nu bijna een jaar geleden begon toen ik mij inschreef.”

Weer klaar voor de liefde?

Een specifiek moeilijk moment kan Davy zich niet voor de geest voelen. “Maar de druk tijdens die hele periode was niet te onderschatten. Als je elkaar gewoon leert kennen en gaat daten, dan kan je je tijd nemen. Nu was dat niet zo. Dat weekend met de andere koppels was wel een mooie stap vooruit. Hanne zag dat ze met mij ook over ‘zachtere’ thema’s kon babbelen en dat ik niet enkel via muziek mijn emoties kan uiten. Je voelde ook dat die druk afnam, naarmate we langer bij elkaar waren.” Toch was het niet genoeg om uiteindelijk ja te zeggen en te kiezen voor elkaar. “Zoals ik zelf ook zei, was ik heel blij dat we altijd goed met elkaar omgegaan zijn, heel respectvol ook. Vandaag zijn we nog steeds goeie vrienden.”

Hanne op bezoek bij de ouders van Dave. De twee groeiden dichter naar elkaar toe, maar de afstand bleek uiteindelijk te groot. (foto VTM)
Hanne op bezoek bij de ouders van Dave. De twee groeiden dichter naar elkaar toe, maar de afstand bleek uiteindelijk te groot. (foto VTM)

Het beslissingsmoment is nu bijna een half jaar geleden. “Of ik weer klaar ben voor de liefde? Ik heb mij ingeschreven voor Blind Getrouwd omdat ik er voor open stond, en dat is niet veranderd.”

Als Dave dit avontuur tenslotte met één nummer zou omschrijven, dan kiest hij naar eigen zeggen voor The Ship Song van Nick Cave. “Het nummer beschrijft dit experiment het best. Hanne en ik waren vanaf het begin een klein mysterie voor elkaar en dat mysterie probeer je vanaf dag één beetje per beetje te ontrafelen… Een proces van steeds dichter komen bij elkaar, en hoewel je af en toe wel een stapje achteruit zet – een proces van vallen en opstaan – hoop je dat het net wordt ontsloten. ‘Come sail your ships around me’, zingt Cave. ‘We make a little history’, verwijst dan weer naar het verhaal dat we samen kunnen schrijven, maar toch eindigt de song helaas niet op een positieve manier. Zoveel goeds, zoveel potentieel, maar toch wordt het einddoel niet bereikt. Een song vol weemoed, wat me enigszins wel typeert, maar nu sta ik daar minder lang bij stil dan vroeger. Ik leer er uit en ga verder…”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.