Het verhaal staat vandaag in Het Nieuwsblad. Benedict Wydooghe is de auteur van een boek over Hendrik Geeraert. De West-Vlaamse binnenschipper kwam op het idee om de sluizen in de polders 's nachts open te draaien, zodat het hele gebied beetje bij beetje blank kwam te staan.
...

Het verhaal staat vandaag in Het Nieuwsblad. Benedict Wydooghe is de auteur van een boek over Hendrik Geeraert. De West-Vlaamse binnenschipper kwam op het idee om de sluizen in de polders 's nachts open te draaien, zodat het hele gebied beetje bij beetje blank kwam te staan.Niet alles in één nachtVolgens de tv-reeks gebeurde alles in één nacht, maar zo vlug ging het een eeuw geleden niét. "Er zijn vier dagen en nachten overheen gegaan", weet de geschiedkundige uit Lichtervelde. "Bij vloed gingen de sluisdeuren open, bij eb gingen ze dicht, om te voorkomen dat het water opnieuw zou wegstromen. Dat deden ze dus twee keer per dag, vier dagen lang. De sluizen werden dus niet één keer gebruikt, maar acht keer. Al die tijd hielden Geeraert en de soldaten zich schuil in de kelder van een verlaten café in de buurt.Regisseur Jan Matthys geeft toe dat de werkelijkheid inderdaad nog net ietsje anders was, maar relativeert. Voor televisie moet het nu eenmaal vooruit gaan, moet het bevattelijk zijn. Niettemin houdt hij ook aan zijn belofte, die hij voor de start van de reeks maakte: wie een anachronisme zou vinden, zou een fles champagne krijgen.Samen flesje kraken?Een echt anachronisme - zondigen tegen de tijdsgeest, door bijvoorbeeld een gsm in beeld te brengen - was het niet, maar toch mag Benedict Wydooghe nog een fles verwachten. Die wil hij gerust samen met Matthys kraken, als er effectief eentje aan de kant gezet zou worden. De regisseur heeft daar geen problemen mee, maar de Lichterveldenaar zal even moeten wachten. "Mijn voorraad champagne is op", aldus de regisseur.(FJA)